Uzasadnienie
Na postawie zaradzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 lipca 2015 r. J.G. został wezwany do przesłania w terminie 7 dni oryginału wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia [...] lipca 2015 r. (data wpływu do Sądu – 21 lipca 2015 r.), bądź do posiadania i odesłania do Sądu jego kserokopii – pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 252 i 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. 2012 r., Nr 270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.).
W wyznaczonym terminie skarżący przesłał wniosek o prawo pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Na podstawie referendarza sądowego z dnia 6 sierpnia 2015 r. skarżący został wezwany do złożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń obrazujących jego sytuację finansową.
W odpowiedzi na wezwanie J.G. złożył oświadczenie o cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy i uiścił wpis od skargi w wysokości 500 zł.
Zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Przepis art. 249a p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Przepis ten został dodany przez art.1 pkt 66 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2015 r., Nr 658) i znajduje zastosowanie do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, tj. 15 sierpnia 2015 r. (art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r.).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249 a p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia