Uzasadnienie
II SA/Go 495/11
Uzasadnienie:
W dniu 27 maja 2011r. D.B. wniosła skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] maja 2011r., nr [...], w którym udzielono stronie wyjaśnień, że Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej decyzją administracyjną z dnia [...] marca 2011r., nr [...] odmówił przyznania jej zasiłku celowego oraz specjalnego zasiłku celowego od października 2010r. do grudnia 2011r. m.in. na udzielenie wsparcia na pokrycie wydatków związanych z wyjazdem do sanatorium, uczestnictwie w turnusie rehabilitacyjnym, wczasach bodźcowych czy na badanie rtg pantomograficznego zębów. W ocenie organu odwoławczego sprawa została rozpatrzona, a strona była na bieżąco informowana o przebiegu postępowania.
Dodatkowo wyjaśniono stronie, iż samorządowe kolegium odwoławcze jest organem wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej, do których kompetencji należy weryfikacja rozstrzygnięć zapadłych przed organami pierwszej instancji.
Konkludując, SKO stwierdziło, iż pismo D.B. z dnia [...] marca 2011r. nie może być zakwalifikowane, jako odwołanie, zażalenie, żądanie wznowienia postępowania, wniosek o stwierdzenia nieważności.
W uzasadnieniu skargi D.B. wyraziła swoje niezadowolenie ze sposobu załatwiania spraw inicjowanych jej wnioskami oraz przedstawiła swoją opinię na temat postępowania organu I i II instancji w zakresie wydawanych w jej sprawach decyzji. Skarżąca zarzuciła, iż pisma organów samorządowych nie wnoszą żadnych nowych okoliczności w jej pilnych sprawach, nie uwzględniają jej potrzeb i żądań, a tym samym naruszają jej interes prawny.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, podtrzymując zajęte stanowisko w sprawie. W ocenie strony przeciwnej zaskarżone pismo [...] nie mieści się w katalogu spraw, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, a wymienionych w art. 3 § 2 pkt. 1 -8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 3 ustęp 2 p.p.s.a. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) (1) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) (2) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Zasadniczym problemem sprawy jest rozstrzygnięcie, czy zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2011r., nr [...] podlega kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne.
Odnosząc się do problemu prezentowanego w skardze należy zauważyć, iż z całą pewnością zaskarżone pismo wyjaśniające nie ma charakteru decyzji administracyjnej ani postanowienia.
W tym miejscu należało wskazać, iż art. 3 §2 pkt. 4 p.p.s.a dopuszcza skargę do sądu administracyjnego na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa. Przyjmuje się, iż dany akt lub czynność powinien ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) określonych uprawnień i obowiązków określonych przepisami prawa administracyjnego. Ponadto musi istnieć ścisły związek pomiędzy ustaleniem, stwierdzeniem, potwierdzeniem oraz ich odmowami, a możliwością realizacji uprawnienia lub obowiązku, wynikającego z przepisu prawa. Przyjmuje się, iż w zakresie właściwości sądów administracyjnych mieszczą się akty lub czynności zawierające element władztwa administracyjnego. Działanie władcze to takie, w którym o treści uprawnienia lub obowiązku przesądza jednostronnie organ administracji publicznej, a adresat jest związany tym jednostronnym działaniem.
Z kolei jednostronne działanie jest zagwarantowane możliwością stosowania środków przymusu państwowego. (por. T.Woś w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. 3., Lexis Nexis, str. 63-64).
W ocenie Sądu zaskarżone pismo miało jedynie charakter wyjaśniający, a jego treść nie zawiera konkretyzacji jakichkolwiek uprawnień lub obowiązków. Dlatego też skarga nie mogła podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Taki pogląd wyraził również NSA w postanowieniu z dnia 6 października 2010r., sygn. akt I OSK 1527/10 wskazując, iż zawiadomienie o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi nie stanowi aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. Niedopuszczalna jest również skarga na bezczynność w tym zakresie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. na podstawie art. 58 §1 pkt. 1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę odrzucił.