Uzasadnienie
30 maja 2016 r. wpłynęła do tut. Sądu skarga R.R. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF.
Skarżący podał w skardze, że wnosi o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych w całości.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie skarżący z mocy ustawy jest zwolniony od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (art. 239 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznanie prawa pomocy umarza się.
Z uwagi na fakt, iż R.R. jest zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie na mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit b p.p.s.a., należy stwierdzić, że spełnione zostały przesłanki umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy.
Wobec powyższego na podstawie art. 249a p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.