Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu wyrokiem z dnia 23 stycznia 2004 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Po 2949/01 uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2001 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2001 r. nr [...]
Pismem z dnia [...] października 2010 r. A.M. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z wnioskiem o "przymuszenie WINB i PINB do wykonania wyroku NSA - Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 23 stycznia 2004 r. sygn. akt II SA/Po 2949/01". W uzasadnieniu wskazał, iż jego kilkukrotne wystąpienia do organów nadzoru budowlanego o wykonanie wyroku okazały się bezskuteczne. Poza zwrotem zasądzonych kosztów postępowania w kwocie 10 zł organy nie podjęły w sprawie żadnych czynności, co czyni koniecznym zastosowanie wobec nich środków przymusu. W wyniku wezwania wnioskodawcy o sprecyzowanie przedmiotu skargi (przez wskazanie czy jest to skarga na bezczynność organu czy na niewykonanie wyroku) A.M. pismem z dnia [...] listopada 2010 r. oświadczył, iż jego wniosek stanowi skargę na niewykonanie wyroku NSA z żądaniem ukarania grzywną.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 25 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. jako miejscowo właściwemu do jej rozpoznania.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 31 stycznia 2011 r. skarżący zobowiązany został do wykazania, iż przed wniesieniem skargi wezwał na piśmie - zgodnie z art. 154 § 1 ppsa - organ tj. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wykonania wyroku.
W odpowiedzi skarżący nadesłał kopię skierowanego do WINB pisma z dnia [...] grudnia 2007 roku zatytułowanego "zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie" w którym, z powołaniem na przepis art. 37 Kpa, wnosił o wyznaczenie PINB terminu załatwienia sprawy "o poprzednim numerze [...]"
Sygn. akt II SA/ Go 49/11 zarzucając, iż organ ten, mimo upływu 4 lat od wydania wyroku przez NSA nie podjął w sprawie żadnych czynności.
Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 24 lutego 2011 r. - zważywszy na treść skargi z dnia [...] października 2010 r. - z niniejszej sprawy wyłączono wniosek (skargę) A.M. o wymierzenie grzywny PINB za niewykonanie wskazanego powyżej wyroku NSA z dnia 23 stycznia 2004 r.
W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż w wyniku uchylenia przez NSA decyzji organów obu instancji zobowiązanym do wykonania wyroku tj. do ponownego rozpoznania sprawy administracyjnej pozostawał PINB. Podnosił, iż niezwłocznie po otrzymaniu z NSA wyroku z dnia 23 stycznia 2004 r. (20 lutego 204 r.) przesłał go PINB, który potwierdził jego otrzymanie w dniu 4 marca 2004 r. Niezwłocznie również przekazane zostały organowi l instancji akta administracyjne sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku (21 kwietnia 2004 r.) po ich zwrocie przez Sąd w dniu 13 kwietnia 2004r. Wskazał, iż dokonał również zwrotu skarżącemu zasądzonych na jego rzecz kosztów postępowania sądowego. Tym samym wykonał on niezwłocznie prawomocny wyrok NSA w zakresie w jakim leżało to w jego kompetencji, co czyni nieuzasadnioną skargę wobec niego.
Na rozprawie w dniu 10 marca 2011 r. skarżący podtrzymał skargę wobec WINB. Dodatkowo wskazał, iż prócz zażalenia z dnia [...] grudnia 2007 r. nie kierował do WINB żadnych innych pism dotyczących wykonania wyroku NSA oraz, że po tymże wyroku PINB wydał decyzję ponownie umarzającą postępowanie, którą WINB uchylił decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. znak [...], przekazując PINB sprawę do ponownego rozpoznania, który od tego czasu nadal pozostaje bezczynny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie pozostawało żądanie wymierzenia WINB grzywny z tytułu niewykonania przez ten organ wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 23 stycznia 2004 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Po 2949/01, uchylającego decyzję WINB i poprzedzającą ją decyzję PINB.
Zważywszy na tak sprecyzowany zakres sprawy sądowo - administracyjnej wskazać należy, iż w myśl art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 202r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - powoływanej jako: ppsa), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Celem omawianej skargi nie jest kontrola zgodności z prawem jakiegoś konkretnego aktu lub czynności organu administracyjnego, a wszczęte przez jej wniesienie postępowanie przed sądem administracyjnym nie stanowi kontynuacji postępowania w sprawie w której został wydany wyrok tego sądu. Zawarte w skardze z art. 154 § 1 ppsa żądanie jest odmienne, niż we wszystkich innych typach skarg rozpoznawanych przez sąd administracyjny w zakresie wyznaczonym przez przepis art. 3 § 2 ppsa.
Dodać też należy, iż uprawnienie wynikające dla strony z art. 154 ustawy nie wyłącza możliwości złożenia przez nią skargi na bezczynność, przewidzianej w art.3 § 2 pkt 8 ustawy. Strona może korzystać zarówno z jednego jak i z drugiego środka prawnego według własnego wyboru, ponieważ środki te odnoszą się do różnych materii. Skarga na bezczynność ma doprowadzić do określenia czy organ jest zobowiązany w danej sytuacji do wydania aktu administracyjnego, zaś skarga o ukaranie zmierza do wymierzenia organowi sankcji za niewykonanie wyroku. (vide: T.Woś; Komentarz do ustawy ppsa, LexisNexis 2008, s.559 i nast.).
Sąd administracyjny oceniając zasadność skargi na niewykonanie wyroku tego sądu, bierze pod uwagę stan postępowania administracyjnego w sprawie administracyjnej istniejący w czasie jej wnoszenia. Ocena merytoryczna zasadności skargi poprzedzona być musi zbadaniem warunków formalnych jej dopuszczalności.
W kwestii trybu wnoszenia skargi z art. 154 § 1 ppsa zaakcentować należy przede wszystkim, iż może być ona wniesiona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku. Spełnienie tego wymogu stanowi przesłankę dopuszczalności skargi z art. 154 § 1 ppsa. Brak dochowania tego wymogu formalnego skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie przesłanka uprzedniego wezwania organu do wykonania wyroku nie została spełniona. Wprawdzie bowiem - w odpowiedzi na zobowiązanie Sądu do wykazania, iż nastąpiło uprzednie wezwanie organ udo
Sygn. akt II SA/Go 49/11 wykonania wyroku - skarżący nadesłał odpis skierowanego do WINB pisma z dnia [...] grudnia 2007 r., to zarówno jego tytuł, jak i powołane w nim podstawy prawne oraz analiza zawartej w nim treści i jednoznaczność żądań pozwala na zakwalifikowanie go bez żadnych wątpliwości jako zażalenia o jakim mowa w art. 37 Kpa. Tym samym pismo to stanowi środek prawny konieczny dla skutecznego wniesienia skargi na bezczynność, a nie wezwanie o którym mowa w art. 154 § 1 ppsa.
Uznając zatem, iż skarżący w niniejszej sprawie nie spełnił przesłanki warunkującej skuteczność wniesienia skargi na niewykonanie wyroku podlegała ona odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 6 ppsa).
Niejako na marginesie niniejszej sprawy wskazać należy, iż w sytuacji gdy chodzi o niewykonanie wyroku sądu administracyjnego uchylającego decyzje organów obu instancji, organem obowiązanym do wykonania takiego wyroku jest organ l instancji. Skarga z art. 154 § 1 ppsa nie może bowiem dotyczyć niewykonania orzeczenia w części dotyczącej zasądzenia na rzecz strony kosztów postępowania, a do tego w istocie zobligowany jest organ II instancji w przypadku takiego wyroku. Wykonanie wyroku w tej części następuje w drodze egzekucji sądowej.
Nawiązując zaś do zarzucanego na przez skarżącego na rozprawie braku działań PINB po decyzji kasacyjnej WINB z dnia [...] czerwca 2008 r. znak [...], wyjaśnić należy, iż środkiem prawnym zwalczania stanu bezczynności organu l instancji, tj. niezałatwienia sprawy w terminach o jakich mowa w art. 35 § 3 Kpa, jest skarga na bezczynność do wojewódzkiego sądu administracyjnego, poprzedzona zażaleniem z art. 37 Kpa, skierowanym do organu nadrzędnego nad organem pozostającym w zwłoce.
Końcowo wyjaśnić jedynie należy, iż z momentem uprawomocnienia się niniejszego postanowienia uiszczony przez skarżącego wpis w kwocie 200 zł. podlegać będzie zwrotowi, której to czynności sąd dokona z urzędu.