Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2013r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję wydaną przez Naczelnika Wydziału Komunikacji i Dróg, działającego z upoważnienia Starosty, z dnia [...] listopada 2012r. nr [...] w sprawie uchylenia decyzji ostatecznej Starosty z dnia [...] marca 2011r. w przedmiocie rejestracji samochodu osobowego marki [...], nr rej. [...], nr nadwozia [...] oraz odmowy rejestracji tego samochodu. Decyzja organu odwoławczego została doręczona N.B. w dniu 8 kwietnia 2013r.
Skargę na decyzję SKO z dnia [...] marca 2013r. N.B. złożyła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w dniu 6 maja 2013r., natomiast Sąd przesłał skargę do Kolegium w dniu 9 maja 2013r.
Skarga, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią organu na skargę, wpłynęła następnie do Sądu w dniu 13 czerwca 2013r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Przed przystąpieniem do badania merytorycznej zasadności skargi, konieczne jest sprawdzenie, czy spełnia ona wszelkie wymogi formalne, w tym, czy została wniesiona w terminie wskazanym przez ustawę z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki znajdującego się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy wynika, iż zaskarżona przez N.B. decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] marca 2013r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i odmowy rejestracji pojazdu została odebrana przez dorosłego domownika – Ł.B. – w dniu 8 kwietnia 2013r.
W świetle art. 43 zdanie pierwsze ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013r., poz. 267), zgodnie z którym w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi, doręczenie skarżącej decyzji w dniu 8 kwietnia 2013r. należy uznać za skuteczne. Zatem od tego dnia rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do złożenia skargi do Sądu, który upłynął z dniem 8 maja 2013r.
Skargę na decyzję Kolegium N.B. złożyła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., pomimo wskazania w jej nagłówku, że składana jest za pośrednictwem Kolegium Odwoławczego, w dniu 6 maja 2013r. (data stempla pocztowego). Kierując skargę bezpośrednio do Sądu N.B. nie zachowała prawidłowego trybu jej wniesienia, pomimo stosownego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego Sąd zobligowany był przekazać skargę do SKO, aby organ ten udzielił odpowiedzi na skargę oraz przesłał ją do Sądu wraz z aktami administracyjnymi sprawy w trybie art. 54 § 2 p.p.s.a. W tego rodzaju sytuacji o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania jej przez Sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2008, s. 284). Z akt sprawy wynika, że skarga N.B. została przesłana przez Sąd organowi w dniu 9 maja 2013r., a więc już po upływie ustawowego trzydziestodniowego terminu wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a.
W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.