Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.z 16 września 2010 r., sygn. akt II SA/Go 496/10

Uzasadnienie

1. Postanowieniem z [...] marca 2010 r. nr [...], Prezydent Miasta, na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: k.p.a, przekazał Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB) do rozpatrzenia według kompetencji akta sprawy J.M. w sprawie podjęcia interwencji dotyczącej budowy drogi łączącej ul. [...].

2. W uzasadnieniu postanowienia Prezydent Miasta wskazał, iż [...] lutego 2010 r. J.M. zwrócił się z pismem o podjęcie interwencji w sprawie niszczenia drzew i krzewów przy budowie drogi łączącej ul. [...]. Organ wyjaśnił, że [...] marca 2010 r. została przeprowadzona wizja lokalna przez pracowników Biura Ochrony Środowiska Urzędu Miasta przy udziale kierownika budowy. Podczas przeprowadzonej wizji prowadzonych prac budowlanych nie stwierdzono jakichkolwiek śladów niszczenia drzew i krzewów. Wszystkie roboty ziemne prowadzone były w bezpiecznej odległości od istniejących drzew, a drzewa były odpowiednio zabezpieczone przed ewentualnymi uszkodzeniami. Organ wskazał także, że zgodnie z przyjętą przez Urząd Miasta procedurą kontroli inwestycji organem właściwym do nadzoru prowadzonej inwestycji jest PINB.

3. J.M. nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem złożył na nie zażalenie. W zażaleniu podał, że postanowienie organu l instancji nie spełnia wymogów zawartych w art. 124 k.p.a, ponieważ Biuro Ochrony Środowiska Urzędu

Miasta wydało postanowienie po początkowym załatwieniu sprawy, decyzją w rozumieniu art. 104 § 2 k.p.a z [...] marca 2010 r. sygn. [...] o przeprowadzeniu wizji lokalnej (oględzin) terenu budowy oraz stwierdzającej brak wskazanych przez stronę uchybień.

1. 4. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...] kwietnia 2010 r. nr [...] utrzymało w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie.
2. 5. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy przytoczył treść art. 65 § 1 k.p.a i wskazał, że jeżeli organ l instancji uznał, że jest niewłaściwy w sprawie powinien niezwłocznie przekazać rozpatrzenie sprawy organowi
3. 6. Sygn. akt II SA/Go 496/10 właściwemu, a w tym przypadku organem właściwym do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy jest PINB.

W skardze na powyższą decyzję J.M. powtórzył zasadniczo swoje argumenty przedstawione w zażaleniu.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i powtórzyło swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych.

Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z prawem, jeżeli jest zgodny z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.

Uchylenie aktu administracyjnego, względnie stwierdzenie jego nieważności przez sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia występują. Skarga zatem zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie wydane na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Podjęcie działań w trybie art. 65 § 1 k.p.a musi być jednak poprzedzone ustaleniami i rozważaniami pozwalającymi na uznanie, że przy wykorzystaniu wszelkich metod wykładni organ, do którego wpłynęło żądanie rozpoznania sprawy nie jest właściwy, a nadto podkreślić należy, że dopiero jednoznacznie ustalenie stanu faktycznego, z którego organ administracji publicznej wyprowadzi wniosek, że nie jest właściwy do załatwienia danej sprawy, daje mu podstawę do przekazania żądania organowi właściwemu jego zdaniem w sprawie. Przy czym ciężar ustalenia stanu faktycznego sprawy spoczywa głównie na tym organie administracji publicznej, do którego wpłynęło podanie z żądaniem załatwienia określonej sprawy (por.

Sygn. akt II SA/Go 496/10 postanowienie NSA z 30 września 2004 r., sygn. akt OW 110/04, publikowane ONSAiWSA z 2005 r., nr 2, poz. 46).

Organ, do którego podanie wpłynęło, zobowiązany jest zatem w pierwszej kolejności ustalić przedmiot żądania (wniosku), następnie ustalić, czy podanie takie dotyczy sprawy z zakresu administracji publicznej należącej do jego kompetencji, a w przypadku ustalenia innego organu właściwego rzeczowo, miejscowo i instancyjnie -przekazać temu organowi wniesione podanie.

W niniejszej sprawie skarżący we wniosku z [...] lutego 2010 r. zwrócił się 0 interwencję w sprawie niszczenia drzew i krzewów przy budowie drogi łączącej ul. [...].

W ocenie sądu organ l instancji przy tak sformułowanym żądaniu zaniechał zbadania swojej właściwości do załatwienia sprawy. Z lektury uzasadnienia postanowienia organu l instancji nie wynika bowiem jednoznacznie na podstawie jakich przepisów organ uznał swą niewłaściwość a także jakie przepisy stanowią o właściwości PINB do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Organ wskazał tylko, że zgodnie z przyjętą przez Urząd Miasta procedurą kontroli inwestycji organem właściwym do nadzoru prowadzonej inwestycji jest PINB. Również organ odwoławczy wskazał jedynie, że organem właściwym do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy jest w/w organ nadzoru budowlanego i stąd prawidłowe jest przekazanie sprawy do rozpatrzenia temu organowi.

Powyższe stanowisko organów jest przedwczesne. Przede wszystkim bowiem niezbędne jest dokonanie analizy przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). W art. 84 ust. 1 tej ustawy zamieszczony został zamknięty katalog czynności należących do organów nadzoru budowlanego. Niezbędne jest także dokonanie analizy przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220 ze zm.) - ze szczególnym zwróceniem uwagi na regulację z art. 88 ust. 1 pkt 1 (administracyjne kary pieniężne za zniszczenie terenów zieleni albo drzew lub krzewów spowodowane niewłaściwym wykonywaniem robót ziemnych lub wykorzystaniem sprzętu mechanicznego albo urządzeń technicznych oraz zastosowaniem środków chemicznych w sposób szkodliwy dla roślinności). Dopiero wówczas możliwe będzie prawidłowe przekazanie sprawy do organu właściwego. Nadmienić też należy, że organem ochrony środowiska, właściwym w sprawach, o których mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody jest wójt, burmistrz albo prezydent miasta.

1. 10. Z tych powodów, mając na względzie brak prawidłowego ustalenia organu właściwego do załatwienia sprawy, w wyniku czego zostały naruszone przepisy art. 6, 7, 77 § 1 i art. 65 § 1 k.p.a., sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu l instancji.
2. 11. Konsekwencją uwzględnienia skargi było stwierdzenie, że uchylone postanowienia nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku - art. 152 p.p.s.a.