Uzasadnienie
Dnia 3 czerwca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga R.P. na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na lokalizację zjazdu publicznego z drogi wojewódzkiej.
4 czerwca 2014 r. skarga R.P. został przesłana przez Sąd do organu, celem udzielenia odpowiedzi na skargę, a następnie przesłania do WSA w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270).
Następnie w dniu 7 lipca 2014 r. do WSA w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga R.P. wraz z odpowiedzią na skargę udzieloną przez organ oraz aktami administracyjnymi sprawy.
W odpowiedzi Zarząd Województwa podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, a nadto podniósł, że skarżący nie jest stroną postępowania, a tym samym nie przysługuje mu skarga na wydaną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia przepis art. 52 § 2 nakazuje rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Wyczerpanie środków zaskarżenia stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno bowiem zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy. Nie może zostać również uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynność, dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne, w postępowaniu administracyjnym (T. Woś, H. Krysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 267).
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga R.P. została wniesiona na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] wydaną przez ten organ w pierwszej instancji. W pouczeniu do zaskarżonej decyzji organ I instancji prawidłowo poinformował o możliwości złożenia odwołania od niej w terminie 14 dni do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Analiza akt administracyjnych sprawy wykazała, że przedmiotowa decyzja nie została poddana kontroli instancyjnej.
W świetle przywołanych przepisów oraz poglądów literatury wniesienie skargi do Sądu z naruszeniem zasady instancyjności uznać należało za niedopuszczalne.
W konsekwencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.