Uzasadnienie
Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego.
Zarządzeniem z dnia 18 lipca 2018 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano, iż w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest przepisów dopuszczających inny podpis niż własnoręczny.
W wyznaczonym terminie ZUS przesłał skargę podpisaną osobiście przez działającą z upoważnienia Dyrektora Oddziału ZUS starszego specjalistę D.W..
Zarządzeniem z dnia 30 lipca 2018 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentów, z których wynikałoby umocowanie D.W. do występowania w imieniu ZUS w niniejszym postępowaniu, w szczególności do podpisania skargi - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 3 sierpnia 2018r. i tym samym termin do jego wykonania upływał w dniu 10 sierpnia 2018r.
Pismem nadanym w dniu 8 sierpnia 2018r. ZUS przesłał w załączeniu pełnomocnictwo nr [...] dla D.W. podpisane elektronicznie przez Prezesa ZUS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) – "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przez które należy rozumieć niedochowanie wymogów, jakie przepisy prawa wiążą ze skutecznym złożeniem skargi. W myśl obowiązujących przepisów, obok warunków określonych w art. 57 §1 p.p.s.a., skarga powinna spełniać wymagania pisma procesowego, wymienione w art. 46 § 1-3 p.p.s.a. Stosownie do § 1 pkt 4 wskazanego przepisu, każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (§4).
Wyjaśnienia wymaga, że żaden z przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wnoszenia pism procesowych, jak również ich podpisywania elektronicznie. Nie przewiduje także możliwości prowadzenia w formie elektronicznej akt sprawy. W związku z tym wnioskować należy, że pod pojęciem "podpis" należy rozumieć wyłącznie podpis własnoręczny – zindywidualizowany znak graficzny, właściwy dla konkretnej osoby. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., sygn. I OPS 10/13, który stwierdził, że w aktualnym stanie prawnym, w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a., nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym.
Jednocześnie w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie strona skarżąca została prawidłowo wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentów, z których wynikałoby umocowanie D.W. do występowania w imieniu ZUS w niniejszym postępowaniu, w szczególności do podpisania skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upływał z końcem dnia 10 sierpnia 2018r. Strona skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu poprzez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego (umocowania). Skargę należało zatem odrzucić.
W tym stanie sprawy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.