Uzasadnienie
Postanowienie
Dnia 7 listopada 2006r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym:
Przewodniczący: Asesor WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2006r.
na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Sołtysów wsi G. i G. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...]r. Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części terenów w obrębie geodezyjnym [...], w obrębie geodezyjnym [...] oraz w obrębie geodezyjnym [...]
postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Sołtys wsi G. - R.M., oraz Sołtys wsi G. - M.K. (skargą z 18 lipca 2006r.) zaskarżyli uchwałę Rady Miejskiej z [...] stycznia 2006r. Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części terenów w obrębie geodezyjnym [...], w obrębie geodezyjnym [...] oraz w obrębie geodezyjnym [...]. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej uchwały.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego powstał z nadużyciem prawa na etapie projektowania i jego zatwierdzenia. Skarżący podnieśli, że zaskarżona uchwała została podjęta z naruszeniem:
- - art. 16 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów wykonawczych do tej ustawy tj. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003r. (Dz.U. z 2003r. Nr 164, poz. 1587), albowiem na etapie projektowania nie odbyło się żadne zebranie dla mieszkańców wsi i mieszkańcy wsi nie mogli wyrazić w tej sprawie swojej opinii,
- - § 8 pkt 3 Statutu Sołeckiego, gdzie miedzy innymi jest powiedziane, że musi być wyrażona opinia mieszkańców w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz strategii przedsięwzięcia,
- - rozdziału 2 Prawa wodnego. Nie wyjaśniono bowiem spornej sprawy źródeł bijących na terenie [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy zachodzą w niej przesłanki przewidziane w art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Warunkiem zaskarżenia uchwały podjętej przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej jest:
- - naruszenie podjętą uchwałą interesu prawnego lub uprawnienia podmiotu wnoszącego skargę,
- - bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia tego interesu lub uprawnienia.
Z treści ustawy wynika, że oba warunki muszą być spełnione, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Analiza akt sprawy a zwłaszcza dokumentów złożonych przez skarżących prowadzi do wniosku, że nie został spełniony warunek bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżących.
Sołtys wsi G. - M.K. odpowiadając na pismo Sądu z 13 września 2006r. wzywające do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy przed wniesieniem skargi wystosował do Rady Miejskiej wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w piśmie z 18 września 2006r. skierowanym do Sądu poinformował, że takiego wezwania nie wystosował.
Sołtys wsi G. - R.M. nie wykazała natomiast, by wystąpiła do Rady Miejskiej z wezwaniem do uchylenia zaskarżonej uchwały. Przesłane pismo skarżącej z 21 sierpnia 2006r. skierowane do Przewodniczącego Rady Miejskiej nie spełnia wymogu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, gdyż zostało wniesione już po złożeniu skargi do Sądu. Z przedłożonych przez skarżącą pism wynika, że ich adresatami byli Wojewoda (pismo z [...] lipca 2006 i [...] maja 2005r.), Burmistrz Miasta (pismo z [...] i [...] kwietnia 2006r.). Treść tych pism jednoznacznie wskazuje na to, że nie mogą być one uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, gdyż i ich adresatami nie był organ który uchwalił zaskarżoną uchwałę. Przedłożone przez skarżącą pismo z [...] sierpnia 2006r. skierowane przez skarżących do Przewodniczącego Rady Miejskiej również nie spełnia powyższego wymogu, gdyż wpłynęło do Urzędu Miejskiego w dniu [...] sierpnia 2006r. a więc już po wniesieniu skargi do Sądu.
Skarżący nie przedstawili wymaganego prawem wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zachodzi zatem przypadek niedopuszczalności skargi z innych przyczyn /art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)/. Z tego względu Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.