Uzasadnienie
E.B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania.
Wyrokiem z dnia 20 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Go 512/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił powyższą skargę, zasądzając na rzecz przyznanego skarżącej pełnomocnika z urzędu wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Po doręczeniu pełnomocnikowi skarżącej odpisu wyroku z uzasadnieniem, pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej – adwokat A.S. sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku. Nadto wniosła o przyznanie kosztów sporządzenia z urzędu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej według norm przepisanych oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek pełnomocnika skarżącej okazał się zasadny.
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) dalej w skrócie p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy, otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Obowiązującym obecnie aktem prawnym regulującym wysokość należnego adwokatowi wynagrodzenia z opisanego wyżej tytułu jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801).
Jak wynika z treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – stawka maksymalna opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Chodzi przy tym o stawkę wskazaną w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, wynoszącą 480 zł, zatem 50% tej kwoty to 240 zł.
Mając na uwadze fakt, iż pełnomocnik prowadził sprawę skarżącej także w pierwszej instancji (za co w wyroku z dnia 20 lipca 2016 r. zostało mu przyznane wynagrodzenie) jako stawkę wynagrodzenia za sporządzoną opinię Sąd przyjął 50% stawki minimalnej określonej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia tzn. 240 zł.
Treść opinii z dnia [...] sierpnia 2016 r. sporządzona przez adw. A.S. spełnia kryteria opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż zawiera argumentację zmierzającą do wykazania braku przesłanek uzasadniających wniesienie tego środka odwoławczego. Autorka opinii z jednej strony w sposób bardzo zwięzły odniosła się do wydanego w sprawie wyroku oddalającego skargę, uznając go za zgodny z przepisami prawa i znajdujący potwierdzenie w orzecznictwie sądowym – nie rozwijając szerzej tej kwestii. Jednakże z drugiej strony wskazała skarżącej drogę prawną, dającą większe szanse na ewentualne sądowe potwierdzenie posiadania przez skarżącą tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego, którego sprawa dotyczy – aniżeli wniesienie skargi kasacyjnej od wydanego w niniejszej sprawie wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 20 lipca 2016 r.
W tej sytuacji przyznana pełnomocnikowi skarżącej tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej kwota 240 zł w pełni odpowiada zdaniem Sądu stopniowi trudności sprawy oraz nakładowi pracy pełnomocnika, włożonemu w sporządzenie omawianej opinii.
Dodatkowo, w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
Z uwagi na powyższe okoliczności, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. oraz wskazanych wyżej przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., orzeczono jak na wstępie.