Uzasadnienie
K.P. wniósł skargę na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] maja 2015 roku nr [...], utrzymujące w mocy orzeczenie Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej. Skarga dotknięta była brakami formalnymi – została wysłana w kopercie oznaczonej imieniem i nazwiskiem oraz adresem kancelarii jednego z adwokatów wykonujących zawód w [...], jednakże z jej treści nie wynikało czy strona występuje osobiście czy jest reprezentowana przez pełnomocnika, nie została podpisana oraz nie zawierała zarzutów wobec zaskarżonego orzeczenia ani ich uzasadnienia.
Zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2015 r. adwokat Ł.M. (którego nazwisko widniało na kopercie) został wezwany do oświadczenia czy skarżący K.P. wniósł skargę osobiście, czy też jest przez niego reprezentowany – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem przyjęcia, że skarżący działa w niniejszej sprawie osobiście. Jednocześnie pełnomocnik został wezwany do usunięcia wskazanych wyżej braków formalnych skargi. Wobec braku odpowiedzi ze strony wskazanego wyżej adwokata w wyznaczonym terminie Sąd przyjął, że skarżący działa w niniejszej sprawie osobiście.
Kolejnym zarządzeniem z dnia 3 września 2015 r. K.P. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie oraz określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił wskazanych wyżej braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi.
Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Jednym z tych wymogów jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Jak już wcześniej wskazano, wniesiona w niniejszej sprawie skarga była obarczona brakami formalnymi w postaci braku podpisu oraz określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącemu dnia 23 września 2015 roku. Siedmiodniowy termin do wykonania zarządzeń rozpoczął zatem swój bieg od następnego dnia, tj. 24 września 2015 roku i upłynął bezskutecznie z dniem 30 września 2015 roku. W wyznaczonym terminie wskazane wyżej braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, co uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu.
Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.