Uzasadnienie
W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od złożonej skargi, W.T. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 25 października 2007 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez:
- 1. przedstawienie miesięcznych kosztów związanych z utrzymaniem lokalu (opłaty za czynsz, energię elektryczną gaz, wodę, itp. wraz z rachunkami),
- 2. przedłożenie wyciągów z posiadanych rachunków bankowych za okres od 08/2007 do 10/2007,
- 3. przedłożenie aktualnych odcinków rent skarżącego i jego żony,
- 4. przedstawienie ewentualnie ponoszonych kosztów zakupu leków, leczenia oraz rachunków potwierdzających te koszty oraz podanie kwoty przeznaczanej miesięcznie na wyżywienie,
- 5. złożenie oświadczenia o wysokości ewentualnie ponoszonych miesięcznie wydatków na potrzeby typu papierosy, prasa, telewizja kablowa itp., pod rygorem rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy wyłącznie w oparciu o treść dokumentów i oświadczeń znajdujących się w aktach sprawy. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r. W.T. nie odpowiedział na wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.) prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Prawo pomocy w zakresie częściowym może obejmować zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Należy wskazać skarżącemu, że co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego.
Należy także z naciskiem podkreślić, że ciężar dowodu co do wykazania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na podmiocie występującym z takim żądaniem, co jednoznacznie wynika z treści przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. który stanowi, iż prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W niniejszej sprawie W.T. nie uzupełnił złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tej sytuacji nie sposób zatem jedynie w oparciu o okoliczności podane w formularzu "PPF" przyjąć, że skarżący wykazał, że nie posiada możliwości poniesienia kosztów sądowych. Z treści formularza "PPF" wynika między innymi, że skarżący wraz z żoną z tytułu świadczeń rentowych posiada dochód w wysokości 1.342,57 (brutto) zł. W.T. nie przedłożył stosownego dokumentu potwierdzającego wysokość osiąganego dochodu, jak i innych dokumentów wskazanych w wezwaniu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tym samym niemożliwa jest prawidłowa analiza sytuacji majątkowej skarżącego i jego rodziny. Należy dodać, iż wpis od skargi wynosi jedynie 100 zł.
W konkluzji należy zatem stwierdzić, że wniosek W. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.