Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 października 2017 r., sygn. akt II SA/Go 526/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę W.Z. – K. i L.K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2017 roku nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia organu.
Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącym odpowiednio w dniu 23 października 2017 r. (W.Z.-K.) i w dniu 27 października 2017 r. (L.K.).
W dniu 15 listopada 2017 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) W.Z. – K. i L.K. wnieśli od przedmiotowego postanowienia, w ustawowym terminie, sporządzoną osobiście skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę kasacyjną należało odrzucić.
Na wstępie wymaga podkreślenia, iż skarga kasacyjna winna czynić zadość wymogom formalnym dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i szczególnym przewidzianym dla tegoż środka odwoławczego, a także zostać prawidłowo opłacona (art. 176, art. 230 § 1, § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.- zwanej dalej jako p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątki od tej zasady są wymienione w § 2, § 2 a i § 3 cyt. przepisu, nie mają one jednak zastosowania w niniejszej sprawie. Ustawodawca wprowadzając w omawianym przepisie przymus adwokacko-radcowski, kierował się przede wszystkim potrzebą udzielenia stronie odpowiedniej pomocy prawnej ze strony podmiotów posiadających odpowiednią wiedzę prawniczą. W orzecznictwie i doktrynie utrwalony jest również pogląd, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę samodzielnie tj. z naruszeniem przewidzianego w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04, M. Pr.
z 2004, nr 5, str. 202, B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat,
M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Zakamycze 2005, str. 421).
Przenosząc powyższe uwagi na kanwę niniejszej sprawy należy wskazać, iż sporządzona samodzielnie przez skarżących W.Z.-K. i L.K. skarga kasacyjna obarczona jest brakiem nieusuwalnym, gdyż została sporządzona przez osoby nie będące adwokatem lub radcą prawnym, co w konsekwencji czyni przedmiotową skargę kasacyjną niedopuszczalną.
Wobec przedstawionych powyżej argumentów, na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.