Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.z 13 września 2018 r., sygn. akt II SA/Go 531/18

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] maja 2018 r. Zastępca Burmistrza wypowiedział umowę najmu lokalu mieszkalnego M.M.. W uzasadnieniu pisma organ wskazał, iż decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego z uwagi na nieodpowiedni stan techniczny, zdecydował wyłączyć z użytkowania części budynku mieszkalnego w [...] na działce o nr ewid. [...]. Organ uznał, iż stan techniczny budynku powoduje zagrożenie dla bezpieczeństwa własnej konstrukcji oraz bezpieczeństwa zdrowia lub życia osób go użytkujących. Wobec odmowy przyjęcia lokalu zastępczego, gmina wypowiedziała umowę najmu i wezwała M.M. do opuszczenia i opróżnienia lokalu.

Pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. M.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na działania Burmistrza w przedmiocie wypowiedzenia umowy najmu lokalu mieszkalnego we wsi [...]. Zdaniem skarżącego wypowiedzenie zostało wydane na podstawie dokumentów naruszających prawo oraz interes prawny i fizyczny skarżącego. Ponadto wskazał, że działania organu noszą znamiona represji wobec niego. Wniósł o uchylenie decyzji organu wymuszającą na nim opuszczenie mieszkania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na to, że sprawa dotycząca ustalenia istnienia stosunku najmu jest sprawą cywilną a nie sprawą sądowoadministracyjną. Zatem kontrola zgodności z prawem w przedmiotowej czynności nie należy do właściwości sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz.

3) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Przy czym poddanie we wskazanym przepisie wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej p.p.s.a.), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne.

W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego – dalej jako k.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie jest działanie Burmistrza w przedmiocie wypowiedzenia umowy najmu lokalu mieszkalnego we wsi [...]. Zasadniczą do rozstrzygnięcia w rozpatrywanym przypadku kwestią jest ustalenie czy sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego.

Pismo z dnia [...] maja 2018 r. stanowi oświadczenie woli Zastępcy Burmistrza o wypowiedzeniu stosunku najmu lokalu mieszkalnego. Pisma tego nie można zakwalifikować jako decyzji administracyjnej, ani innego aktu z zakresu administracji publicznej, na który przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego.

Wypowiedzenie stosunku najmu lokalu mieszkalnego jest czynnością cywilnoprawną. Roszczenia wynikające z umów najmu mogą być dochodzone przez strony stosunku cywilnoprawnego jedynie przed sądem powszechnym, bowiem sprawy ze stosunku najmu należą do spraw z zakresu prawa cywilnego (art. 659-692 Kodeksu cywilnego).

W świetle powyższego należy stwierdzić, że zaskarżona działalność Burmistrza polegająca na wypowiedzeniu umowy najmu lokalu mieszkalnego, nie spełnia wymogów koniecznych do zakwalifikowania jej do którejkolwiek z form aktów lub czynności, wydawanych z zakresu administracji publicznej i poddanych kognicji sądów administracyjnych, bowiem należy do spraw ze sfery prawa cywilnego, do rozpatrzenia których właściwe są sądy powszechne.

W tych okolicznościach, uznać należy, że sprawa nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego a zatem skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.