Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Go 534/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargą A.F. na postanowienie Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Odpis wyroku został doręczony skarżącemu na jego wniosek, w dniu 17 grudnia 2007 r. Od wyroku tego skargę kasacyjną wniósł A. F.. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną, ze względu na niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego jakim obwarowane jest sporządzenie tego środka odwoławczego. Dnia 25 lutego 2008 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, które sporządził osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie należało odrzucić.
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) - dalej w skrócie p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. ustanawia przy tym wymóg, aby było ono sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Odpowiednie zastosowanie znajdują przy tym art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., w myśl których środek odwoławczy obwarowany przymusem adwokacko-radcowskim może sporządzić osobiście sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem; skargę kasacyjną może również wnieść prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, w sprawach obowiązków podatkowych doradca podatkowy, a w sprawach własności przemysłowej rzecznik patentowy.
W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Oznacza to, że w niniejszej sytuacji zastosowanie znajdzie również art. 178 p.p.s.a. W konsekwencji zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym. Jedną z przyczyn niedopuszczalności, o której mowa powyżej, jest wniesienie środka odwoławczego bez zachowania wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 437).
Skarżący został pouczony o wymogu wynikającym z art. 194 § 4 p.p.s.a. Dnia 25 lutego 2008 r. wniósł sporządzone przez siebie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Tym samym nie został zachowany przymus adwokacko-radcowski przy sporządzaniu tego rodzaju środka odwoławczego, skarżący nie wykazał również, aby spełniał jeden z warunków wynikających z art. 175 §2 lub 3 p.p.s.a.
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 194 § 4 p.p.s.a. i art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie należało odrzucić.