Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 27 września 2007 r. oddalił skargę K.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W ustawowym terminie skarżący złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Pismem z dnia 23 listopada 2007 r. K.S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. W uzasadnieniu wniosku K.S. między innymi podał, że pobiera zasiłek przedemerytalny w wysokości 642,62 zł (brutto.). Skarżący oświadczył, że nie posiada oszczędności. W uzupełnieniu złożonego wniosku skarżący przedstawił rachunki związane z eksploatacją mieszkania (czynsz 178,43 zł) oraz koszty związane z zaspokajaniem innych podstawowych potrzeb życiowych (żywność 300 zł).
Wniosek jest uzasadniony.
W przedmiotowej sprawie K.S. z mocy ustawy jest zwolniony od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (art. 239 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.).
Stosownie zaś do treści art. 262 p.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Instytucja pomocy prawnej jest wyjątkiem od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez same strony. Celem przyznania prawa pomocy jest zapewnienie realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które ze względu na brak odpowiednich środków nie są w stanie ponieść, miedzy innymi kosztów sądowych (wpisu) czy kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika.
Należy podzielić pogląd wyrażony w literaturze, iż prawo pomocy ma służyć najuboższym, to jest podmiotom, dla których konieczność ponoszenia kosztów związanych z postępowaniem sądowym oznaczałaby faktyczne ograniczenie lub pozbawienie prawa do sądu (zob. H.Knysiak-Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007, nr 4, s. 36-39).
W niniejszej sprawie należy uznać, że wniosek K.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika jest uzasadniony. Skarżący uzyskuje niewielki dochód z tytułu zasiłku przedemerytalnego, tj. 642 zł. O jego trudnej sytuacji materialnej może świadczyć fakt, że K.S. został przyznany dodatek mieszkaniowy za okres od 1 września 2007 r. do 29 lutego 2008 r. w wysokości 68,15 zł. Skarżący nie posiada rachunku bankowego. Jednocześnie w sprawie nie występują racjonalne przesłanki pozwalające uznać oświadczenie skarżącego o wyczerpaniu oszczędności za niewiarygodne. W świetle zasad doświadczenia życiowego w pełni uprawniony jest wniosek, iż posiadane środki pieniężne pozwalają jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych wnioskodawcy.
W konkluzji należy zatem stwierdzić, że wniosek K.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienie zawodowego pełnomocnika jest uzasadniony.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.