Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.z 12 października 2017 r., sygn. akt II SA/Go 540/16

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim
Skład
Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 12 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
w sprawie skargi K.Ż. na czynność Starosty z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za wydanie kart pojazdów

Sentencja

postanawia:

  1. zwrócić ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim organowi Staroście, kwotę 100 (sto) złotych, tytułem nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 22 września 2016 r., sygn. akt II SA/Go 540/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził bezskuteczność czynności Starosty z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu K.Ż. części opłaty za wydanie kart pojazdów, uznał obowiązek Starosty dokonania zwrotu na rzecz skarżącego części opłat w wysokości 850 zł pobranych za wydanie kart pojazdów oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.

Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik Starosty wniósł o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, uiszczając jednocześnie kwotę 100 zł, tytułem opłaty kancelaryjnej.

Tymczasem zgodnie z art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 - określanej dalej jako p.p.s.a.) opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.

Z kolei stosownie do treści art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie jest jednak wymagany jedynie wówczas, gdy sąd nie uwzględniwszy skargi oddalił ją (art. 141 § 2 p.p.s.a.). Natomiast w przypadku, gdy sąd uwzględnia wniesioną skargę, i tak jak np. w niniejszej sprawie na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności, uzasadnienie podlega sporządzeniu z urzędu (z urzędu również doręcza sporządzone uzasadnienie stronom postępowania), zaś strona nie ma obowiązku złożenia wniosku o jego sporządzenie i doręczenie, a tym samym nie ma obowiązku uiszczenia w/w opłaty kancelaryjnej (nawet jeśli błędnie taki wniosek złoży).

Tym samym, uiszczoną przez pełnomocnika organu (w związku ze złożeniem wniosku o sporządzenie uzasadnienia z dnia 28 września 2016 r.) kwotę 100 (sto) złotych uznać należy za nienależną i podlegającą zwrotowi, na podstawie art. 225 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 22 września 2016 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.