Uzasadnienie
W dniu 15 kwietnia 2005 r. Burmistrz Miasta i Gminy, reprezentowany przez Kierownika Referatu Gospodarki Gminnej Urzędu Miasta i Gminy zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] mara 2005 r. uchylającą w trybie odwoławczym decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego W.U. i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z przepisem § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004 r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie (Dz. U. Nr 187, poz. 1926) w zw. z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 187, poz. 1927) sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na terenie województwa lubuskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu i postępowanie nie zostało zakończone do dnia l lipca 2005 roku zostały przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim. Mając powyższe na uwadze, na mocy cytowanych przepisów, Sąd ten z dniem 1 lipca 2005 r. stał się właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi.
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z przepisem art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator. Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Należy wskazać, iż ustawodawca nie przyznał legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję organowi administracji publicznej, który rozstrzygał sprawę administracyjną w pierwszej instancji, uchyloną następnie orzeczeniem kasacyjnym organu odwoławczego.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego 29 października 2001 r., OPK 14/00, ONSA 2001, nr 1, poz. 17; z dnia 19 maja 2003 r., GPS 1/03, ONSA 2003, nr 4, poz. 115; wyrok z dnia 16 lutego 2005 r. OSK 1017/04, niepubl) oraz doktrynie ukształtowany jest pogląd, zgodnie z którym rola jednostek samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym wyznaczona jest przepisami praw pozytywnego. Może być ona - jako osoba prawna - stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przypisują stronom postępowania administracyjnego. Ustawa może jednak organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej w rozumieniu przepisu art. 5 § 2 pkt 3 Kpa. Wtedy będzie on interesu tej jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie.
Z tego względu powierzenie organowi samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy tez w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego.
Sąd podziela ocenę prawną wyrażoną we wskazanych wyżej orzeczeniach.
Burmistrz Miasta i Gminy - organ jednostki samorządu terytorialnego, na podstawie władzy udzielonej mu przez art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. 71, poz. 734), jako organ administracji publicznej pierwszej instancji rozstrzygnął decyzją z dnia 24 stycznia 2004 r. o prawach i obowiązkach podmiotu pozostającego poza systemem organów administracji publicznej. Skoro ww. organ jednostki samorządu terytorialnego występował w przedmiotowej sprawie w roli organu orzekającego, niedopuszczalne byłoby łączenie tej władczej funkcji z kompetencją do występowania w charakterze strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, które wszakże ma na celu kontrolę legalności działalności organów administracji publicznej w toku całego dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe okoliczności na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę Burmistrza Miasta i Gminy jako organu pierwszej instancji należało odrzucić z uwagi na brak legitymacji skargowej w przedmiotowym postępowaniu sądowym.