Uzasadnienie
N.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2011 r. (nr [...]) w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie tymczasowego obiektu budowlanego – kontenera handlowego o wymiarach 6,0m x 2,5m w [...], na działce ewid. [...].
Skarżący zarzucił, że zaskarżona decyzja opiera się na elementach własnej interpretacji organu zarówno zapisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego centrum miasta, jak również przepisów w zakresie posadawiania obiektów tymczasowych.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie oraz stwierdził, iż podnoszone w skardze zarzuty nie wpływają na zmianę stanowiska wyrażonego w zaskarżonej decyzji.
W dniu 8 września 2011r. N.C. wycofał skargę z uwagi na to, iż "sprawa stała się bezprzedmiotowa".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie należało umorzyć.
Na wstępie podkreślić należy, iż postępowaniem sądowoadministracyjnym rządzi zasada dyspozytywności, zatem skutecznie wszcząć to postępowanie może jedynie skarga uprawnionego podmiotu, kierowana do sądu administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy.
W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w następujących sytuacjach:
- 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie skarżący N.C. w piśmie procesowym z dnia [...] września 2011r. zawarł oświadczenie, że cofa swoją skargę na decyzję Wojewody, gdyż "sprawa stała się bezprzedmiotowa".
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, rezygnując tym samym z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, przy czym cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd zważył, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą ww. przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, a wola skarżącego jako dysponenta skargi jest dla Sądu wiążąca.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie, gdyż stało się ono bezprzedmiotowe.