Uzasadnienie
W dniu 16 sierpnia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga Gminy [...], reprezentowanej przez pełnomocnika adw. R.K, na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały dotyczącej wyboru metody ustalenia opłaty za zagospodarowanie odpadami komunalnymi na nieruchomościach, na których zamieszkują mieszkańcy oraz stawki tej opłaty.
W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2019 r. (data wpływu do Sądu – 23 sierpnia 2019 r.) pełnomocnik strony skarżącej złożył oświadczenie o wycofaniu złożonej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 wskazanej ustawy skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159).
Pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął wniesioną do WSA w Gorzowie Wlkp. skargę na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały dotyczącej wyboru metody ustalenia opłaty za zagospodarowanie odpadami komunalnymi na nieruchomościach, na których zamieszkują mieszkańcy oraz stawki tej opłaty.
Po analizie akt sprawy oraz złożonego przez pełnomocnika strony skarżącej oświadczenia, Sąd orzekający w niniejszym składzie stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Tym samym związany cofnięciem skargi, postępowanie sądowe postanowił umorzyć. Sąd stwierdził, że w sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo, iż cofnięcie skargi służyć ma obejściu prawa.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.