Uzasadnienie
Pismem z [...] czerwca 2017 r. małżonkowie I. i D.S. wnieśli skargę na uchwałę Sejmiku Województwa nr LIV/634/14 z 20 października 2014. zmieniającą uchwałę nr XIX/168/2008 z 11 lutego 2008 w sprawie podziału Województwa na obwody łowieckie, na mocy której włączono do obwodu łowieckiego nr [...] wymienione w skardze i zidentyfikowane numerami ewidencyjnymi oraz numerami prowadzonych dla nich ksiąg wieczystych nieruchomości gruntowe stanowiące własność skarżących.
Skarżący domagali się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały, wywodząc swój interes prawny w ich zaskarżeniu z art. 140 k.c. i dowodząc, że objęcie nieruchomości obwodem łowieckim nr [...] powoduje naruszenie ich prawa własności poprzez liczne szkody wyrządzane przez myśliwych wskutek prowadzonej na terenie gospodarki łowieckiej.
Pismem z [...] lipca 2017 r. Marszałek Województwa wniósł o oddalenie skargi, podnosząc, że na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 10 lipca 2014 r. sygn. akt P 19/13 i uchylenia art. 27 ust. 1 ustawy z 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie (Dz. U. z 2017 r. poz. 1295) organ nie ma podstawy prawnej do dokonania zmiany wskazanej uchwały w zakresie zmiany granic obwodu łowieckiego. Zdaniem organu pozostałe przepisy tej ustawy, jak również przepisy ustawy o samorządzie województwa, również takiego uprawnienia obecnie Sejmikowi nie dają. Nadto wniósł o wezwanie do udziału w sprawie koła łowieckiego "D".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu jako bezprzedmiotowa już w dacie jej wniesienia.
Zaskarżona uchwała była uchwałą zmieniającą - nowelizującą uchwałę Sejmiku Województwa z 11 lutego 2008 r. nr XIX/168/2008 w sprawie podziału Województwa na obwody łowieckie. Należy zatem wyjaśnić, iż przepisy zmieniające mają charakter incydentalny. Wywołują one skutek w sposób jednorazowy. W przeciwieństwie do przepisów merytorycznych nie służą bezpośrednio do wyrażania norm prawnych, lecz do wprowadzania zmian w obowiązujących przepisach merytorycznych. Tym niemniej nie ma wątpliwości co do ich normatywnego charakteru. Jednorazowość przepisów zmieniających polega jednak na tym, że ich normatywny skutek wyczerpuje się w momencie ich wejścia w życie w postaci zmian, których one dokonują (G. Wierczyński, Redagowanie i ogłaszanie aktów normatywnych, 2016, wyd. elektr. LEX komentarz do § 82 załącznika do rozporządzenia w sprawie "Zasad techniki prawodawczej"). Funkcją aktu prawnego zmieniającego jest wprowadzenie określonych w nim zmian do określonego aktu prawnego (nowelizowanej).
A zatem treść aktu nowelizującego - z chwilą jego wejścia w życie - staje się treścią tego aktu prawnego, który on zmienia, sama zaś sam akt prawny nowelizujący ulega niejako "skonsumowaniu" (tak: S. Wronkowska, M. Zieliński, Komentarz do zasad techniki prawodawczej, Warszawa 2012, s. 193). Ponieważ przepisy zmieniające wyczerpują swoją rolę w momencie wejścia w życie, po upływie tego dnia nie mają one znaczenia normatywnego i nie należą do zbioru przepisów obowiązujących w danym dniu. Jeśli zatem dany akt składa się tylko z przepisów zmieniających i przepisu o wejściu w życie, jego uchylenie po wejściu w życie jest bezprzedmiotowe. Powyższe uwagi odnoszą się również do zaskarżania przepisów zmieniających do sądu administracyjnego. Przepisy zmieniające mogą być zaskarżone, jeśli kwestionuje się tryb ich uchwalenia, a z kwestii merytorycznych - sposób sformułowania poleceń zmian lub określenie terminu ich wejścia w życie.
Jeśli natomiast kwestionuje się normy wyrażone w przepisach zmienianych, to przedmiotem zaskarżenia powinny być przepisy aktu zmienianego w ich nowym brzmieniu, a nie - przepisy zmieniające (G. Wierczyński, Redagowanie i ogłaszanie...). Akty zmieniające co do zasady zaskarżeniu nie podlegają, a zaskarżeniu podlega wyłącznie akt nowelizowany w znowelizowanym brzmieniu (por. wyr. TK z 12 grudnia 2005 r. SK 20/04, OTK-A z 2005 r. nr 11 poz. 133).
Należy zwrócić uwagę, iż na skutek skargi K.K. i Z.K. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 23 listopada 2016 r. sygn. akt 710/16 stwierdził nieważność uchwały Sejmiku Województwa z 11 lutego 2008 r. nr XIX/168/2008 w części dotyczącej obwodów łowieckich [...].
Wyrok ten jest prawomocny i wiąże wszystkie inne sądy i organy (art. 170 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r. poz. 1369 - w skrócie: "p.p.s.a.").
Wobec braku odmiennego zastrzeżenia w sentencji i w uzasadnieniu tego orzeczenia uznać należy, iż derogowano nim uchwałę Sejmiku Województwa z 11 lutego 2008 r. nr XIX/168/2008 w brzmieniu nadanym również zaskarżoną uchwałą w części dotyczącej obwodów łowieckich [...]. Tym samym w dacie wniesienia skargi w niniejszej sprawie nie istniał już przedmiot zaskarżenia, ponieważ nie obowiązywała uchwała o podziale Województwa na obwody łowieckie w zakresie obwodów nr [...] w brzmieniu uwzględniającym nowelizację wprowadzoną zaskarżoną uchwałą.
Zaskarżona uchwała, jak wynika z jej treści zmieniała uchwałę z 11 lutego 2008 r. nr XIX/168/2008. Nie uchylała i nie zastępowała zaś uchwały pierwotnej. Z tej przyczyny w dniu wydawania przez tut. Sąd wyroku z 23 listopada 2016 r. obowiązywała wyłącznie uchwała z 2008 roku i to w znowelizowanym brzmieniu. Uchwała zaskarżona z chwilą wprowadzenia zawartych w niej zmian do uchwały pierwotnej czyli uchwały z 11 lutego 2008 r. nr XIX/168/2008 utraciła samodzielny byt prawny. Stąd stwierdzenie nieważności uchwały z 11 lutego 2008 r. obejmowało także uchwałę LIV/634/14 z 20 października 2014 r.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jest niedopuszczalne z przyczyn innych niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1 - 5a p.p.s.a. Niedopuszczalność taka występuje m.in. w sytuacji braku przedmiotu zaskarżenia (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz [red. R. Hauser, M. Wierzbowski] Warszawa 2011 r., str. 318 oraz post. NSA z 7 kwietnia 2010 r. I OSK 462/10 i z 10 lipca 2014 r. II OSK 1798/14 – opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http//:orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie ulega bowiem wątpliwości, że warunkiem dopuszczalności zaskarżenia aktu lub czynności jest fakt istnienia skarżonego aktu w chwili wniesienia skargi. Nie może być przedmiotem skargi akt nieistniejący, a zatem niefunkcjonujący w obrocie prawnym, ponieważ brak jest wówczas przedmiotu zaskarżenia, który mógłby podlegać ewentualnej weryfikacji sądu administracyjnego. Jest to brak o charakterze przedmiotowym, nieusuwalny. Z powyższych względów, Sąd, wobec uznania że skarga jest niedopuszczalna, odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.