Uzasadnienie
M.B. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego na żywność w ramach programu "Posiłek [...]".
Na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2021 r. sygn. akt II SPP/Go 76/21 ustanowił dla skarżącego radcę prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego A.M.
W dniu 10 września 2021 r. pełnomocnik skarżącego zapoznała się z aktami sprawy. Następnie w piśmie z dnia [...] września 2021 r. wskazała, że podziela stanowisko skarżącego wyrażone w skardze i je sprecyzowała. Jednocześnie wniosła o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego nieopłaconej pomocy prawnej wskazując, że nie zostały one poniesione choćby w części.
Po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 22 września 2021 r. oddalił skargę M.B. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem, na skutek złożonego przez pełnomocnika wniosku, doręczono pełnomocnikowi skarżącego 3 listopada 2021r.
W dniu 5 listopada 2021 r. pełnomocnik skarżącego złożyła do tut. Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 22 września 2021 r. Nadto wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
Zarządzeniem z dnia 15 listopada 2021 r. Sędzia sprawozdawca uznała, że ww. opinia została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności.
Wobec powyższego należy zważyć, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (t.j. Dz.U. 2019 r. poz.
- 68) – powoływanego dalej jako "rozporządzenie".
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit.c) rozporządzenia wysokość opłaty za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł.
Mając zatem na uwadze przedmiot skargi w niniejszej sprawie, ustanowionej z urzędu pełnomocnik skarżącego za pomoc prawną obejmującą zastępstwo prawne przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji należało przyznać wynagrodzenie w wysokości określonej w ww. przepisie.
W § 21 ust. 2 lit.b) rozporządzenia wskazano natomiast, że w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata wynosi - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120zł.
W rozpoznawanej sprawie ustanowiona z urzędu pełnomocnik skarżącego reprezentowała go także w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji tym samym jako stawkę wynagrodzenia za sporządzoną opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało przyjąć 50% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit.c) rozporządzenia tj. 120 zł.
Obie ww. kwoty wynagrodzeń na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia należało podwyższyć o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Referendarz sądowy, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowił jak w pkt 1 i pkt 2 sentencji.