Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] września 2023 r. (data nadania) K.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2023 r. utrzymującą w mocy decyzję tego organu nr [...] z dnia [...] sierpnia 2023 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa do świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa. Podstawę prawną objętej skargą decyzji stanowił przepis art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o świadczeniu pieniężnym z tytułu pełnienia funkcji sołtysa (Dz.U. z 2023 r., poz. 1073).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 13 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej p.p.s.a.), wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, przy czym do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Z kolei, w myśl art. 59 § 1 i 2 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę sądowi właściwemu.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wydana na podstawie ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o świadczeniu pieniężnym z tytułu pełnienia funkcji sołtysa, zgodnie z którą świadczenie przyznaje w drodze decyzji i wypłaca Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (art. 5 ust. 2 powołanej ustawy). Siedzibą tego organu jest miasto stołeczne Warszawa, a zatem kontrola wydanych przez Prezesa KRUS decyzji pozostaje w zakresie właściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zgodnie z § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 72, poz. 652 ze zm.).
Wskazać także należy, iż brak jest odrębnego przepisu prawa, który regulowałby właściwość miejscową sądu w tym zakresie w sposób odmienny, tj. poprzez przekazanie kompetencji do rozpoznania spraw sądom, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. W niniejszej sprawie nie znajduje bowiem zastosowania przepis § 1 pkt 3 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1773 ze zm.), gdyż zakres przekazania ograniczony został tym rozporządzeniem tylko do spraw, których przedmiot stanowi umorzenie, odroczenie terminu płatności lub rozłożenie na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 41a ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 2020 r., poz. 174 i 782).
W konsekwencji powyższego, stosownie do treści art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.