Uzasadnienie
H.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 roku nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. W treści skargi skarżący podniósł nadto wiele zarzutów (dwadzieścia trzy) dotyczących działania oraz poszczególnych czynności organów prowadzących w różnych instancjach postępowanie w sprawie samowolnego wybudowania warsztatu.
Zarzuty w tym zakresie podlegałyby rozpatrzeniu przez Sąd na etapie merytorycznego rozpatrzenia skargi. Jednakże z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego od wniesionej skargi pomimo wezwania sądu, postanowieniem z dnia 18 stycznia 2010 r, sygn. akt II SA/Go 957/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę H.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 roku nr [...]. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 23 lutego 201 Or.
Wnioskiem z dnia [...] lipca 2010 r. H.D. wniósł o wyłączenie z ww. skargi, stosownie do treści art. 57 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dwudziestu trzech skarg objętych zarzutami podniesionymi w odrzuconej skardze.
W związku z prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 18 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Go 957/09 oraz uwzględniając wniosek skarżącego – H.D., zgodnie z art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 póz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p. p. s. a.", zgodnie z którym przedmiotem skargi może być objęta jedynie jeden akt lub czynność, Sąd wyłączył z ww. sprawy dwadzieścia trzy skargi i zarejestrował je pod odrębnymi sygnaturami, o czym skarżący został poinformowany pismem z dnia 6 sierpnia 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k - 120).
Jedną z wyłączonych skarg, stanowiła skarga na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009r. nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego (skarga XXI), zarejestrowana pod sygn. akt - II SA/Go 602/10.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych, bowiem w pierwszej kolejności sprawdzić należy jej wymogi formalne, w tym jej dopuszczalność.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) -dalej "p.p.s.a." - sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1-5.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że dokonywana przez Sąd kontrola działalności administracji publicznej rozpoczyna się dopiero w momencie, gdy strona wyczerpie możliwość podważenia rozstrzygnięć organów administracji przy pomocy środków zaskarżenia przewidzianych w toku procedowania przed tymi organami, a więc kiedy w sprawie wypowiedziały się organy obu instancji. Wskutek tego sąd administracyjny może ocenić całość ich postępowania (czyli postępowanie przed organami obu instancji zakończone np. decyzją). Ograniczenie zakresu kontroli Sądu wyłącznie do działalności organu pierwszej instancji oznaczałoby, że Sąd nie tyle "dokonuje kontroli działalności administracji publicznej", ile ingeruje w tok postępowania organów administracji, zastępując niejako w kompetencjach organ odwoławczy.
W niniejszej sprawie od zaskarżonej decyzji PINB z dnia [...] lipca 2009r. przysługiwało skarżącemu odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżący skorzystał z tej możliwości, bowiem po rozpoznaniu odwołania H.D. od ww. rozstrzygnięcia PINB, WINB wydał w dniu [...] października 2009r. ([...]) decyzję o uchyleniu decyzji organu l instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 201 Or. (sygn. akt II SA/Go 957/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę H.D. na ww. decyzję WINB z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego.
Zaznaczyć należy, iż w przedmiotowej sprawie strona skarżąca wniosła co prawda skargę po wyczerpaniu środków zaskarżenia w rozumieniu wskazanego przepisu art. 52 § 2 p.p.s.a., ale uprawniało ją to do wniesienia skargi nie na decyzję organu l instancji, lecz na wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania, decyzję organu II instancji mającą walor decyzji ostatecznej. W niniejszej sprawie Skarżący zakwestionował jednak już wyłącznie decyzję organu l instancji. Należy także podnieść, iż H.D. został przez organy prawidłowo pouczony w jaki sposób może kwestionować wydane decyzje. Zgodnie z przepisem art. 127 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie jedynie prawo wniesienia odwołania do jednej instancji. Skargę do sądu administracyjnego zaś można wnieść jedynie od decyzji mającej walor decyzji ostatecznej, a więc już po wyczerpaniu przysługujących stronie środków zaskarżenia (art. 53 § 1 p.p.s.a.).
W rozpatrywanym przypadku prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego przysługiwało H.D. od decyzji wydanej w sprawie w II instancji i Skarżący skorzystał z tego uprawnienia wnosząc skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009r. nr [...]. Jednocześnie wyjaśnić należy, iż w przypadku skutecznego wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego, Sąd badałby stosownie do treści art. 134 § 1 oraz art. 135 p.p.s.a. całą sprawę, w tym również postępowanie przeprowadzone przez organ l instancji.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż wniesienie skargi na decyzję organu l instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje, odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.