Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2023 r., nadanym dnia 29 sierpnia 2023 r., K.Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] lipca 2023 r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania od pisma Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie nr [...] z dnia [...] kwietnia 2023 r. w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia wniosku skarżącej o dofinansowanie turnusu rehabilitacyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie podkreślić należy, że zgodnie z brzmieniem przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei stosownie do treści art. 83 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1610 ze zm.), bieg terminu określonego w dniach upływa z końcem ostatniego dnia tego terminu, przy czym jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie - jak w tym przypadku doręczenie postanowienia - przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Termin do wniesienia skargi jest zachowany, jeżeli w ciągu jego biegu skarga została złożona w siedzibie, bądź do elektronicznej skrzynki podawczej organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie (art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a.), bądź została nadana na adres tego organu w polskim urzędzie pocztowym (art. 83 § 3 p.p.s.a.).
Podkreślenia wymaga, że w sprawie doręczenia K.Z. zaskarżonego postanowienia Kolegium zastosowanie znajduje procedura doręczenia subsydiarnego ("doręczenia przez awizo") wymieniona w art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., dalej k.p.a.). Na mocy tego przepisu, w przypadku niemożności doręczenia pisma w sposób właściwy adresatowi (art. 42 k.p.a.) lub - pod jego nieobecność - dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu (art. 43 k.p.a.), operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (§ 1 pkt 1). W takim przypadku zawiadomienie o pozostawaniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w tejże placówce w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2).
W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia (§ 3). W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4).
Sąd stwierdza, iż sposób opisania znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy, zwróconej przez operatora pocztowego przesyłki poleconej nr [...] (zawierającej kopertę wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru) pozwala przyjąć, że podjęta została skutecznie próba doręczenia K.Z. ww. przesyłki, determinująca w konsekwencji przyjęcie, iż doręczenie skarżącej wchodzącego w jej skład postanowienia Kolegium z dnia [...] lipca 2023 r. nastąpiło dnia 24 lipca 2023 r. Przyjmując zatem dzień następujący po tejże dacie jako początek biegu terminu do wniesienia skargi uznać należało, że ostatnim dniem do jej wniesienia był dzień 23 sierpnia 2023 r. Tymczasem skarga nadana została z jego uchybieniem - w dniu 29 sierpnia 2023 r.
W tym miejscu wskazać trzeba, że skutek przekroczenia terminu do wniesienia skargi został określony przez ustawodawcę w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga dotknięta takim uchybieniem podlega odrzuceniu. Odrzucenie skargi w oparciu o powyższy przepis jest obowiązkiem sądu i nie zależy od jego uznania.
Z tych względów, na podstawie przywołanego powyżej przepisu, postanowiono jak w sentencji.
Informacyjnie dodać jeszcze należy, iż stosownie do dyspozycji art. 86 § 1 p.p.s.a., w przypadku, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Na mocy art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), uprawdopodabniając w nim okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), przy czym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3).