Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. T.C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na czynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie naruszenia prawa w trakcie przeprowadzonych przez Policję interwencji. W skardze tej zażądał wydania orzeczenia stwierdzającego, że interwencje przeprowadzone przez Policję w zajmowanym przez niego mieszkaniu w dniach: [...] maja 2010 r., [...] czerwca 2010 r., [...] czerwca 2010 r., [...] czerwca 2010 r., [...] lipca i [...] lipca 2010 r., są sprzeczne z art. 32 ust. 1 i 47 Konstytucji oraz art. 14 ust. 3 ustawy o Policji.
Ponadto zawnioskował o poinformowanie Komendanta Głównego Policji albo Komendanta Wojewódzkiego Policji o uchybieniach Policji, które wskazał w swojej skardze. W uzasadnieniu wskazał, iż policjanci bezzasadnie podejmowali interwencje w miejscu jego zamieszkania, a także nierówno traktowali osoby przebywające w miejscu interwencji. Stwierdził także, iż ze strony Policji doszło do nadużywania ich uprawnień.
W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji stwierdził, iż w związku z wielokrotnymi zgłoszeniami zaistniała konieczność wdrożenia procedury "Niebieskiej karty", która ma na celu pomoc ofiarom przemocy w rodzinie. Ponadto dodał, iż takie postępowanie nie skutkuje w żaden sposób bezpośrednio na sytuację osobistą czy prawną T.C., i w sytuacji, kiedy w ciągu 12 miesięcy nie zostaną stwierdzone przesłanki powodujące dalsze prowadzenie czynności w ramach procedury zostanie ona zakończona. Na zakończenie Komendant stwierdził, iż nie dopatrzył się w podejmowanych i prowadzonych przez policjantów KP działań noszących znamiona naruszenia przepisów Konstytucji RP ani przepisów służbowych obowiązujących policjantów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie rozważań należy wskazać, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych, w tym dopuszczalności wniesienia skargi (art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej "p.p.s.a."). Jednym z elementów podlegających badaniu w tym zakresie stanowi ocena czy skarga została wniesiona w zakresie spraw należących do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Wniesiona przez skarżącego skarga dotyczy naruszenia prawa w trakcie przeprowadzonych przez Policję interwencji.
Działalność Policji, w zakresie w jakim realizuje ona swoje kompetencje, określone przepisem art. 1 ust. 2 pkt 3,4 i 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji oraz art. 298 § 1 k.p.k., nie ma charakteru działalności administracji publicznej, sprowadza się bowiem do strzeżenia praworządności oraz wykrywania przestępstw i wykroczeń, ścigania ich sprawców oraz zapobiegania ich popełnianiu.
Z art. 3 § 2 p.p.s.a. wynika, że czynności Policji mające na celu ustalenie czy został popełniony czyn zabroniony oraz zmierzające do wyjaśnienia wszelkich związanych z tym okoliczności, a także działania mające na celu zapobieganie przestępstwom nie są objęte zakresem właściwości sądów administracyjnych. Dodatkowo z treści skargi ani z okoliczności sprawy nie wynika, aby Komendant Powiatowy Policji dokonał jakiejkolwiek czynności z zakresu administracji publicznej mającej wpływ na sferę praw i obowiązków skarżącego, którą możnaby uczynić przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie przez Sąd. Komendant Powiatowy Policji, we wskazanym zakresie, nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu cytowanych przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Czynności podejmowane przez ten organ nie stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., poddanych kontroli sądów administracyjnych.
Zgodnie zatem z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe okoliczności na uwadze na podstawie powołanego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowił, jak w sentencji.