Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. N.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że zaskarżoną decyzję odebrał jej niewidomy konkubin, którą następnie strącił. Skarżąca sprzątając kuchnię 26 sierpnia 2019 r. znalazła za meblami korespondencję z SKO. Jednocześnie oświadczyła, że ww. pismem wnosi skargę na ww. decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 p.p.s.a. brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej.
Stwierdzić należy, że zostały spełnione wszystkie przesłanki umożliwiające przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia. Sąd uznał, że przyczyna uchybienia ustała w dniu 26 sierpnia 2019 r., kiedy to skarżąca podczas sprzątania znalazła skierowaną do niej korespondencję. Skarga wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia została wniesiona osobiście do organu w dniu 28 sierpnia 2019 r.
W ocenie Sądu, przedstawione przez skarżącą okoliczności stanowią wystarczającą przesłankę do uznania, że nie ponosi ona winy w uchybieniu terminu.
W tym miejscu wskazać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym i w literaturze prawniczej przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zaś wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, str. 226; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. z 2002 r., nr 23, str. 1059).
Przy czym należy zauważyć, że uprawdopodobnienie, nie oznacza udowodnienia wskazanych we wniosku okoliczności, a jedynie wykazanie, że wskazana argumentacja jest wiarygodna i uzasadnia uznanie braku winy w uchybieniu terminu.
Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie niezasadnym byłoby swoiste "karanie" skarżącej za fakt, iż jej niewidomy konkubent nie przekazał jej całości otrzymanej korespondencji.
Wobec tego należało uznać, że skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.