Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. Prezydent Miasta, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] stwierdzającą nieważność zarządzenia Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w sprawie podziału rezerwy celowej na realizację zadań z zakresu zarządzania kryzysowego w planie wydatków budżetu Miasta na rok 2016.
Wyrokiem z dnia 3 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Go 627/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę Prezydenta Miasta na ww. uchwałę.
Pismem z dnia [...] listopada 2016 r. pełnomocnik organu złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku, uiszczając (na wezwanie Sądu) opłatę kancelaryjną od wniosku w kwocie 100 zł.
Kolejnym pismem z dnia [...] listopada 2016 r. również pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku, uiszczając opłatę kancelaryjną od wniosku w kwocie 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy zauważyć, że zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jest obciążenie kosztami sądowymi (tj. opłatami sądowymi, takimi jak wpis i opłata kancelaryjna oraz zwrotem wydatków) tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Takimi pismami są przede wszystkim skarga, skarga kasacyjna, zażalenie lub skarga o wznowienie postępowania, powodujące wszczęcie postępowania w danej instancji, od których pobiera się wpis (art. 230 oraz art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – określanej dalej jako "p.p.s.a."). Od przedstawionej powyżej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 p.p.s.a. ustawodawca przewidział liczne wyjątki, które wynikają przede wszystkim z przedmiotowo - podmiotowych zwolnień od kosztów sądowych (art. 239 p.p.s.a.), jak też z odrębnych przepisów.
Stosownie do treści przepisu art. 100 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 446 – określanej dalej jako u.s.g.) postępowanie sądowe w sprawach z zakresu nadzoru nad działalnością gminną jest wolne od opłat sądowych, co oznacza, że w sprawie ze skargi gminy na rozstrzygnięcie organu nadzoru strony nie mają obowiązku uiszczania opłat sądowych. Tryb zaskarżenia rozstrzygnięć nadzorczych przez organy gminy do sądu administracyjnego został uregulowany w rozdziale 10 u.s.g. Zgodnie z art.
98. ust 1 u.s.g. rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia.
Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była uchwała Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia [...] maja 2016r., nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności zarządzenia Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2016r., nr [...] w sprawie podziału rezerwy celowej na realizację zadań z zakresu zarządzania kryzysowego w planie wydatków budżetu Miasta na rok 2016. Skarga na ten akt nadzoru została wniesiona w myśl art. 98 ust. 1 u.s.g., a zatem jest wolna od opłat sądowych. Tym samym zarówno Prezydent Miasta, jak i Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej nie były zobowiązane do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem.
Biorąc powyższe pod uwagę opłaty te powinny zostać zwrócone stronom na podstawie art. 225 p.p.s.a. W myśl powołanego przepisu, różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Z tych względów, na podstawie art. 225 p.p.s.a. w związku z art. 100 u.s.g., Sąd orzekł jak w sentencji.