Uzasadnienie
Dnia 4 maja 2017 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej także jako Kolegium) wpłynęło pismo D.B., w którym zwróciła się o podjęcie wobec Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej (dalej MOPS) czynności kontrolnych i wypowiedzenie się w przedmiocie działania tego organu w przedmiocie kierowanych przez nią do organu stopnia podstawowego wniosków.
Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na w/w wniosek wyjaśniło, że z przekazanych przez MOPS akt wynika, że strona jest objęta systematyczna pomocą społeczną, przyznaną w oparciu o złożone przez nią wnioski. Ponadto Kolegium zaznaczyło, że MOPS udzielał stronie informacji pismami, które nie miały charakteru decyzji administracyjnych. Jednocześnie Kolegium zaznaczyło, że informuje każdorazowo stronę o podejmowanych w toku postępowania czynnościach oraz sposobie załatwiania spraw.
Na powyższe pismo D.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 2 sierpnia 2017 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego.
W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zakres ich właściwości rzeczowej został uregulowany w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Pismo skarżącej, wniesione do Kolegium dnia 4 maja 2017 r. stanowi w istocie skargę, o której mowa w art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm. – dalej jako k.p.a.). Zgodnie z przywołanym przepisem "przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw". Skarżąca w swoim podaniu niewątpliwie pisze o nieprawidłowym w jej ocenie działaniu MOPS, wyraża swoje niezadowolenie ze sposobu załatwiania jej spraw, kwestionując jego poprawność. Zaskarżonym pismem Kolegium – czyniąc zadość art. 238 § 1 k.p.a. - zawiadomiło skarżącą o sposobie załatwienia skargi, wyjaśniając, iż w wyniku podjętych czynności ustalono, że skarżąca otrzymuje systematycznie pomoc społeczną w oparciu o kierowane przez nią wnioski. Ponadto wskazał, że MOPS udziela odpowiedzi na kierowaną do niego przez stronę korespondencję.
Ponieważ podanie skarżącej wniesione dnia 4 maja 2017 r. nie stanowi odrębnego żądania, które mogłoby stanowić podstawę wszczęcia odrębnego postępowania administracyjnego wymagającego załatwienia w formie decyzji. Nie stanowi również podania, które wymagałoby rozpatrzenia w ramach toczącego się postępowania administracyjnego, lecz stanowi krytykę działania organu administracji publicznej i żądanie kontroli poprawności tego działania przez organ wyższej instancji. Pozwala to na zakwalifikowanie podania strony jako skargi wniesionej w trybie art. 227 k.p.a.
W konsekwencji zaś wskazać należy, że przepisy regulujące kwestię wnoszenia skarg w trybie art. 227 k.p.a. nie przewidują możliwości wydania w tym zakresie aktu, który mieściłby się w zakresie kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg w rozumieniu Działu VIII k.p.a., ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a wnioski, o których mowa w Dziale VIII k.p.a. nie zostały wymienione w art. 3 § 2 tej ustawy. Oczywistym jest, że informacja o załatwieniu (wyjaśnienie) złożonego przez stronę pisma (skargi) nie jest żadnym z aktów wymienionych w przywołanym wcześniej art. 3 § 2 pkt 1-9 p.p.s.a. Nie odnosi się do praw i obowiązków strony, w taki sposób, że może kształtować jej sytuację prawą.
Skargi określone w art. 221 k.p.a. nie mogą mieć bezpośredniej skuteczności procesowej w zakresie władczego rozstrzygania przez organ o prawach i obowiązkach stron postępowania. Oznacza to, że nie mieści się ona w zakresie kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych.
Skoro zatem przedmiotowa skarga nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, to skargę tę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.