Uzasadnienie
D.R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...], którą utrzymana w mocy została decyzja Starosty Powiatu z dnia [...] lutego 2018 r. o odmowie wydania skarżącemu krajowego prawa jazdy kat. B. Skarga została podpisana przez O.B., działającą z upoważnienia. Jednocześnie na rachunek bankowy Sądu wpłynęła kwota 200 zł uiszczona przez stronę skarżącą tytułem wpisu sądowego od skargi.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 września 2018 r. wezwano O.B. do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wezwano ją do wykazania, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. mogących być pełnomocnikiem strony skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pod rygorem przyjęcia, że skarżący działa w niniejszej sprawie osobiście.
Wezwanie powyższe zostało przesłane na adres podany w skardze i odebrane osobiście przez O.B. w dniu 17 września 2018 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, brak formalny skargi nie został usunięty.
W dniu 25 września 2018 r. w siedzibie Sądu adwokat P.M. złożył osobiście udzielone mu przez D.R. pełnomocnictwo do działania przed organami administracyjnymi wszystkich instancji oraz Sądami Administracyjnymi wszystkich instancji w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – zwanej dalej p.p.s.a.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak powinna również czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Przepis ten przewiduje między innymi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Stosownie zaś do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Wobec treści powyższych przepisów, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 września 2018 r. wezwano O.B. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie w terminie 7 dni pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wezwano ją do wykazania, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. mogących być pełnomocnikiem strony skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pod rygorem przyjęcia, że skarżący działa w niniejszej sprawie osobiście.
Wezwanie zostało przesłane na adres podany w skardze, tj.: O.B., ul. [...] i odebrane osobiście przez adresata w dniu 17 września 2018 r.
Z ustaleń dokonanych przez Sąd wynika, że pomimo upływu z dniem 24 września 2018 r. wyznaczonego 7-dniowego terminu brak formalny skargi nie został uzupełniony, co uniemożliwiało nadanie jej dalszego biegu.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić (pkt I postanowienia).
O zwrocie skarżącemu wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt II postanowienia).