Uzasadnienie
Uzasadnienie
Decyzją administracyjną z dnia [...] marca 2005r. Nr [...] Starosta Powiatu orzekł o uznaniu z dniem [...] marca 2005r. B.M. za osobę bezrobotną i odmówił przyznania prawa do zasiłku.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że z przedstawionych przez B.M. dokumentów wynika, że w dniu rejestracji spełniała ona warunki do uznania za osobę bezrobotną, natomiast suma okresów o których mowa w art. 71 ust. 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przypadających w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji jest krótsza niż 365 dni lub osiągnięty dochód jest niższy od minimalnego wynagrodzenia za pracę, co stanowi podstawę do odmowy przyznania prawa do zasiłku.
B.M. nie zgodziła się z powołaną decyzją. W odwołaniu od decyzji podała, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika dlaczego odmówiono jej przyznania prawa do zasiłku. W ocenie odwołującej się z zapisu zawartego w decyzji trudno zrozumieć czy suma okresów była za krótka, czy też dochód był za niski, że organ odmówił przyznania prawa do zasiłku. Odwołująca się wyjaśniła ponadto, że przed złożeniem wniosku o zarejestrowanie jako osoby bezrobotnej przez cały czas pracowała prowadząc własną działalność gospodarczą, a więc suma okresów nie mogła być krótsza. Jeżeli zaś chodzi o dochód, to powinien on być rozliczny w skali rocznej, ponieważ wynagrodzenia sobie nie wypłaca z racji prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej.
Wojewoda decyzją z dnia [...] kwietnia 2005r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 2 lit d ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu, który w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni opłacał składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności. Okres 18 miesięcy wynikający z tego przepisu poprzedzający moment rejestracji w dniu [...] marca 2005r. wyznacza data [...] września 2003r.
Organ odwoławczy podał, że z dołączonego do akt sprawy zaświadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddział z dnia [...] lutego 2005r. znak [...] wynika, że B.M. podlegała ubezpieczeniu
- - 3 - społecznemu jako osoba prowadząca działalność gospodarczą na własny rachunek w okresie od dnia [...] października 1990r. do dnia [...] stycznia 2005r. Ponadto z pisma tego wynika, że odwołująca się posiada zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne za m-c XII 2003r. oraz za okres od IV 2004r. – I 2005r. Organ Odwoławczy uznał zatem, że okres opłacania składek na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności jest krótszy niż ustawowo wymagane 365 dni w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji. Odwołująca się nie spełnia zatem wymogu z art. 71 ust. 1 pkt 2 lit d ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Organ II instancji podzielił stanowisko odwołującej się, że organ I instancji nie uzasadnił prawidłowo swojej decyzji, jednakże zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 sierpnia 1985r. III SA 730/85, którego stanowisko podziela organ II instancji - utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji oznacza w szczególności utrzymanie w mocy jej podstawowego, koniecznego elementu jakim jest rozstrzygniecie. W rozstrzygnięciu bowiem wyrażona jest wola organu administracji załatwiającego sprawę w tej formie. Dlatego też organ odwoławczy nie uchylił pierwszoinstancyjnego rozstrzygnięcia.
Decyzję Wojewody B.M. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze skarżąca stwierdziła, że decyzja organu odwoławczego jest niezrozumiała. W ocenie skarżącej organ odwoławczy również nie wyjaśnił sprawy. Skarżąca wskazał, że jej zadłużenie wobec ZUS nie może być rozpatrywane jako brak składek na ubezpieczenie społeczne, ponieważ złożyła ona wniosek do ZUS o układ ratalny. Poza tym zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek zabezpieczone hipoteką na nieruchomości zostało w całości uregulowane przez nabywcę tej nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowi art. 71 ust. 1 pkt 2 d ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2004r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni opłacał składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, przy czym
- - 4 - podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę.
Słusznie wskazał organ odwoławczy, że w niniejszej sprawie okres 18 miesięcy wobec rejestracji w dniu [...] marca 2005r. wyznacza data [...] września 2003r.
Utrwalony w sprawie materiał dowodowy w postaci zaświadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych potwierdza, że skarżąca posiada zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne za grudzień 2003r. oraz za okres od kwietnia 2004r. do stycznia 2005r. Okres opłacania składek jest więc krótszy niż ustawowo wymagane 365 dni w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji. Prawidłowo zatem organ II instancji uznał, że skarżąca nie spełnia wymogu z art. 71 ust. 1 pkt 2 d ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy do uzyskania zasiłku.
Odnosząc się do zarzutu skarżącej, że organ odwoławczy nie wyjaśnił jej sprawy, wskazać należy, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi jakie mu stawia art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy wyjaśnił jakimi motywami kierował się utrzymując w mocy decyzję organu I instancji i dlaczego zastosował przepis art. 71 ust. 1 pkt 2d cyt. wyżej ustawy. Istotnie w decyzji organu I instancji można dopatrzeć się naruszenia art. 107 § 3 kpa. Nie jest to jednakże naruszenie tego rodzaju, aby z tego powodu uchylać decyzję pierwszoinstancyjną. Ponadto wskazać należy, że przepis art. 138 kpa przyznaje organowi odwoławczemu kompetencję do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a tylko w ograniczonym zakresie kompetencje kasacyjne.
Na zakończenie już tylko wskazać należy, że bez znaczenia dla sprawy jest okoliczność, że skarżąca złożyła ([...].06.2005r.) wniosek do zakładu Ubezpieczeń Społecznych o rozłożenie na raty spłaty zadłużenia z tytułu nieopłacenia składek na ubezpieczenie społeczne, oraz, że " zadłużenie zabezpieczone hipoteką na nieruchomości skarżącej zostało w całości uregulowane przez nabywcę nieruchomości ". Istotne jest bowiem to, że skarżąca nie opłacała składek.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
M. Ruszyński M. Bohdanowicz J. Brzezińska