Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] czerwca 2017r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołując się na przepis art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2015r. poz. 1659 ze zm.) oraz art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodek postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) wyjaśniło, iż jego wcześniejsze pismo z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] jest pismem wyjaśniającym, dotyczącym znaczenia pisma organu I instancji z dnia [...] lutego 2017 r. Pismo to stanowiło dopowiedź na wniosek skarżącej wniesionego dnia 29 maja 2017 r. i jest jednym z elementów prowadzonej ze skarżącą wymiany korespondencji, poza zakresem konkretnego postępowania administracyjnego.
Na powyższe pismo D.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego.
W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zakres ich właściwości rzeczowej został uregulowany w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Pismo skarżącej, wniesione do Kolegium dnia 29 maja 2017 r. stanowi w istocie rodzaj korespondencji, który kwalifikować należałoby jako skargę, o której mowa w art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm. – obecnie t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 – dalej jako k.p.a.), odnosi się bowiem do żądania wyjaśnienia, jakie stronie przysługują obecnie środki prawne w związku z innymi pismami organu, przy czym nie sposób pisma tego kwalifikować jako środka rektyfikacyjnego, o którym mowa w art. 111 § 1 k.p.a., bowiem nie odnosi się do decyzji administracyjnej ani postanowienia, lecz do pisma, które wydane zostało w trybie art. 238 § k.p.a. Nie stanowił on również wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie indywidualnej, co obligowałoby organ do wszczęcia w tym zakresie odrębnego postępowania administracyjnego (art. 233 k.p.a.). Nie odnosi się wprost do sprawy zakończonej decyzją ostateczną ani też żadnego konkretnego postępowania administracyjnego będącego w toku, co wyklucza zastosowanie w odniesieniu do niego art. 234 i art. 235 k.p.a. Stąd kwalifikować je należy jako podanie podlegające załatwieniu czynnością materialno – techniczną pozbawioną charakteru władczego rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a mającą charakter jedynie wyjaśniający.
Zaskarżonym pismem Kolegium – czyniąc podobnie jak wcześniej w piśmie z dnia [...] maja 2017 r. zadość art. 238 § 1 k.p.a. - zawiadomił skarżącą o sposobie załatwienia skargi, wyjaśniając kwestie, z którymi zwróciła się skarżąca.
W konsekwencji wskazać należy, że przepisy regulujące kwestię wnoszenia skarg w trybie art. 227 k.p.a. nie przewidują możliwości wydania w tym zakresie aktu, który mieściłby się w zakresie kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg w rozumieniu Działu VIII k.p.a., ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a wnioski, o których mowa w Dziale VIII k.p.a. nie zostały wymienione w art. 3 § 2 tej ustawy. Oczywistym jest, że informacja o załatwieniu (wyjaśnienie) złożonego przez stronę pisma (skargi) nie jest żadnym z aktów wymienionych w przywołanym wcześniej art. 3 § 2 pkt 1-9 oraz w § 2a p.p.s.a. Nie odnosi się do praw i obowiązków strony, w taki sposób, że może kształtować jej sytuację prawą.
Skargi określone w art. 227 k.p.a. nie mogą mieć bezpośredniej skuteczności procesowej w zakresie władczego rozstrzygania przez organ o prawach i obowiązkach stron postępowania. Oznacza to, że nie mieści się ona w zakresie kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych.
Skoro zatem przedmiotowa skarga nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, to skargę tę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.