Uzasadnienie
W dniu 8 października 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynął sprzeciw D.B. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 października 2019 r. D.B. została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych sprzeciwu, pod rygorem odrzucenia, poprzez własnoręczne podpisanie sprzeciwu oraz poprzez podanie swojego numeru PESEL.
Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 23 października 2019 r. W dniu 7 listopada 2019 r. do Sądu wpłynęło pismo D.B., przesłane przez SKO, w którym odmówiła podania swojego numeru PESEL. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd siedmiodniowego terminu, skarżąca nie uzupełniła braków formalnych sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprzeciw należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Zgodnie natomiast z art. 64b § 1 i § 2 do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Jednym z wymogów dotyczącym wszystkich pism procesowych, przewidzianym przez art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., jest konieczność podpisania skargi (jak również sprzeciwu) przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Wniesiony w niniejszej sprawie przez D.B. sprzeciw nie zawierał jej własnoręcznego podpisu. O uzupełnienie tego braku formalnego, jak i braku formalnego sprzeciwu, polegającego na braku wskazania w sprzeciwie numeru PESEL skarżącej, do czego zobowiązuje art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., D.B. została wezwana pismem sądowym z dnia 16 października 2019 r., które doręczono jej w dniu 23 października 2019 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd siedmiodniowego terminu, w którym skarżąca mogła uzupełnić braki sprzeciwu, a tym samym umożliwić nadanie mu dalszego biegu, upłynął bezskutecznie z dniem 30 października 2019 r. (środa).
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.