Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. zatytułowanym,,zażalenie" D.B. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wyjaśnienie sprawy nieudzielenia jej informacji o programie,,Aktywny samorząd" przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej i braku możliwości skorzystania przez nią z środków finansowych przewidzianych w Programie.
Po uzyskaniu w w/w sprawie wyjaśnień od MOPS Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia [...] czerwca 2012 r., znak: [...] poinformowało D.B., iż w jego ocenie MOPS nie naruszył przepisów prawa, udzielał stronie wszystkich niezbędnych i kompletnych informacji o programie,,Aktywny samorząd". SKO podało, iż MOPS po otrzymaniu pisma D.B. z dnia [...] listopada 2012 r. w sprawie objęcia wsparciem w ramach programu,,Aktywny samorząd", w piśmie z listopada 2012 r. poinformował, iż w dniu [...] sierpnia 2012 r. Miasto zawarło umowę z Państwowym Funduszem Rehabilitacji w sprawie realizacji pilotowego programu,,Aktywny samorząd" wskazując jako realizatora programu MOPS. MOPS poinformował, iż wnioski o dofinansowanie w 2012 r. były przyjmowane do 1 października 2012 r., jednocześnie organ poinformował o szczegółach wsparcia w kolejnych obszarach.
Dalej Kolegium wskazało, iż na pismo strony z dnia [...] stycznia 2013 r. MOPS pismem z dnia [...] lutego 2013 r. udzieliło stronie dalszych szczegółowych informacji. Następnie na pismo D.B. z dnia [...] lutego 2013 r. MOPS udzielił kolejnej informacji pismem z dnia [...] lutego 2013 r. Na kolejne pismo strony z dnia 1 marca 2013 r. organ I instancji udzielił stronie odpowiedzi pismem z dnia [...] marca 2013 r.
Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. D.B. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. ze skargą m.in. na pismo SKO z dnia [...] czerwca 2013 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Za dopuszczalną uznać można tylko skargę, która podlega kognicji sądu administracyjnego. Granice właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.
W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
W zaskarżonym piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. Kolegium przesłało wyjaśnienia w zakresie zgłoszonych przez D.B. uwag co do braku udzielenia przez MOPS informacji o programie,,Aktywny samorząd" i braku w związku z tym możliwości skorzystania ze środków w nim przewidzianych. Zatem nie ulega wątpliwości, iż zaskarżone pismo nie mieści się w kategorii aktów indywidualnych, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 p.p.s.a., nie ma bowiem charakteru jednostronnego aktu normatywnego - postanowienia lub decyzji administracyjnej. Nie jest to akt administracyjny wydany w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym bądź zabezpieczającym, w indywidualnie oznaczonej sprawie administracyjnej, rozstrzygający tą sprawę co do istoty czy też kończący postępowanie w sprawie. Nie ma ono charakteru postanowienia podlegającego zaskarżeniu w drodze zażalenia. Nie można go również zakwalifikować jako akt objęty dyspozycją przepisu art. 3 § 2 pkt 4a - 7 p.p.s.a.
Zaskarżonego pisma nie sposób także zaliczyć do aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., tj. aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, nie wymienionej w pkt 1 - 3 tego artykułu, dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W przepisie tym mowa jest o aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej, innych niż decyzje i postanowienia wydawane w administracyjnych postępowaniach jurysdykcyjnych, co wyraźnie wskazuje, że chodzi o sprawy indywidualne, podobnie jak w przypadku spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnej, tyle tylko, że w sprawach tych nie orzeka się w drodze decyzji administracyjnej, lecz mogą być podejmowane akty lub czynności dotyczące określonych adresatów. Zatem podkreślenia wymaga fakt, że akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, są kierowane przez organ administracji publicznej również do indywidualnie określonych podmiotów.
W zaskarżonym piśmie Kolegium, w związku z pismem jakie skarżąca wniosła, jedynie wyjaśniło skarżącej, na podstawie stanowiska otrzymanego od Dyrektora MOPS, stan sprawy, wymieniając pisma przesłane do MOPS przez stronę i udzielone jej przez organ I instancji odpowiedzi. Co prawda zaskarżone pismo zostało skierowane do skarżącej, nie rozstrzyga jednak w sposób władczy o prawach i obowiązkach strony prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego. Nie konkretyzuje ono uprawnień imiennie określonego podmiotu, zatem nie ma charakteru aktu indywidualnego, o którym mowa w art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a.
Reasumując, w rozpatrywanej sprawie brak było podstaw by przyjąć, że zaskarżony akt podlega kontroli sądowoadministarcyjnej. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.