Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2014r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] lipca 2014r. o odmowie przyznania skarżącej B.F. świadczenia pielęgnacyjnego w związku ze sprawowaniem opieki nad Z.Ś..
Z uzasadnienia decyzji wynika, że podstawę odmowy przyznania świadczenia stanowiło niespełnienie przesłanki opisanej w art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992 ze zm.), dotyczącej terminu powstania stanu niepełnosprawności Z.Ś., nad którym skarżąca sprawuje opiekę. Stan niepełnosprawności jak wynika z akt sprawy administracyjnej nie powstał przed ukończeniem przez osobę wymagającą opieki 18 roku życia, a nadto nie powstał w okresie pobierania przez nią nauki w szkole, w tym nauki w szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia przez nią 25 roku życia.
Skargę na powyższą decyzje złożyła B.F..
W odpowiedzi na skargę organ administracji publicznej wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację prawną zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W wypadku, o którym mowa w cytowanym przepisie, sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego jest to, aby postępowanie administracyjne, sądowoadministracyjne, sądowe lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, było w toku, a więc było wszczęte.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, mianowicie do Trybunału Konstytucyjnego wpłynął wniosek grupy posłów o stwierdzenie niezgodności przepisu art. 17 ust. 1 b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych ustaw z przepisami art. 2 i art, 32 ust. 1 w zw. z art. 69 Konstytucji RP w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia, czym naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji. Wniosek ten jest zarejestrowany pod sygnaturą K 38/13.
W niniejszej sprawie podstawę rozstrzygnięcia organów stanowił między innymi zakwestionowany art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych. Jak bowiem wynika z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji B.F. odmówiono przyznania spornego świadczenia właśnie m.in. z uwagi na niespełnienie warunku określonego w art. 17 ust. 1 b ustawy o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013 r. Tym samym rozstrzygnięcie jakie zapadnie w Trybunale Konstytucyjnym w następstwie wspomnianego powyżej wniosku grupy posłów będzie miało istotne znaczenie dla oceny, czy stronie skarżącej przysługuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, a w konsekwencje będzie miało wpływ na treść orzeczenia sądu w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy, dążąc do zapewnienia jednolitości i stabilności orzecznictwa, Sąd działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.