Uzasadnienie
W dniu 4 sierpnia 2014r. P.M. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. pismo, w którym poinformował o okresie, w którym był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy bez prawa do zasiłku oraz o okresie, w którym pobierał zasiłek z PUP.
Pismem sądowym z dnia 4 sierpnia 2014 r. P.M. został zobowiązany do sprecyzowania w/w pisma, w szczególności między innymi poprzez podanie czy jest to skarga na akt lub czynność organu administracji publicznej, bezczynność bądź przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej, a także poprzez wyraźne sprecyzowanie żądania. Wobec braku odpowiedzi w wyznaczonym terminie, Sąd we własnym zakresie ustalił, że Wojewoda wydał w dniu [...] lipca 2014 r. wobec P.M. decyzję w przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, a następnie 19 sierpnia 2014 r. przesłał Wojewodzie pismo P.M. z dnia [...] sierpnia 2014 r. w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), celem udzielenia odpowiedzi, a następnie przesłania do Sądu wraz z odpowiedzią oraz aktami administracyjnymi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej z uchybieniem terminu, ewentualnie o jej oddalenie. Jednocześnie organ przesłał do Sądu akta administracyjne sprawy, zawierające decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] uchylającą w całości decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] grudnia 2013 r. o zobowiązaniu P.M. do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych za okres od [...] maja 2010 r. do [...] sierpnia 2010 r. w kwocie 2268,20 zł i przekazującą sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzja organu II instancji została przesłana na adres skarżącego i odebrana w dniu 9 lipca 2014 r. przez G.M..
Dnia 20 sierpnia 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo P.M., w którym oświadczył, iż wycofuje złożone w dniu 4 sierpnia 2014 r. odwołanie od decyzji Wojewody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje:
Badanie merytorycznej zasadności skargi zawsze poprzedza sprawdzenie wszystkich jej wymagań formalnych, a w tym, czy została wniesiona w terminie wskazanym przez ustawę z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy wynika, iż zaskarżona przez P.M. decyzja Wojewody z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] została odebrana w dniu [...] lipca 2014 r. przez G.M., która – jak ustalono na podstawie akt administracyjnych sprawy – jest żoną skarżącego.
Zgodnie z art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. W świetle przytoczonego podpisu doręczenie przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję żonie skarżącego w dniu 9 lipca 2014 r. należy uznać za skuteczne. Od dnia następnego zatem rozpoczął bieg 30-dniowy termin do złożenia skargi, który upłynął z dniem 8 sierpnia 2014 r.
Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi. W takim przypadku o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd na adres organu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2011r., sygn. akt II FSK 1768/11, Lex nr 948934).
W niniejszej sprawie P.M. złożył bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. pismo, które po dokładnym ustaleniu przez Sąd okazało się być skargą na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2014r. nr [...] w przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych. Pomimo właściwego pouczenia zawartego w tej decyzji, P.M. wniósł skargę bezpośrednio do Sądu, który następnie przesłał ją do organu właściwego w dniu [...] sierpnia 2014r. Data ta – w świetle dokonanych rozważań – stanowi dzień wniesienia skargi. Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, że P.M. wniósł skargę po upływie ustawowego terminu.
Odnosząc się do pisma skarżącego z dnia [...] sierpnia 2014 r., w którym oświadczył, że wycofuje odwołanie od decyzji organu II instancji, należy wskazać, że cofnięcie skargi jest możliwe dopiero po jej skutecznym wniesieniu do Sądu, a więc przede wszystkim z zachowaniem ustawowo przewidzianego terminu do jej wniesienia. W sytuacji natomiast, gdy skarga nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego nie jest dopuszczalne jej cofnięcie.
W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, orzeczono jak na wstępie.