Uzasadnienie
Zaskarżonym przez D.B. pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, odpowiadając na ponowione przez stronę podanie w zakresie kontroli nad Caritas Diecezji [...], co do którego uprzednio udzielono już wyczerpującego wyjaśnienia (pismo z dnia [...] maja 2017 r. nr [...]), wyjaśniło, że wszystkie niezbędne pouczenia zostały stronie udzielone. Pismo Kolegium stanowi kolejne, w toku rozbudowanej wymiany korespondencji strony z organem, i w istocie oderwane jest od konkretnej sprawy administracyjnej i nie dotyczy konkretnego toczącego się postępowania administracyjnego. Skarżąca wielokrotnie już występowała do organu o podejmowanie różnego rodzaju czynności nadzorczych wobec różnych podmiotów i w odniesieniu do sposobu załatwiania przez nie różnych jej spraw. Organ za każdym razem szczegółowo odnosi się do pism strony i udziela jej wyjaśnień w zakresie przysługujących mu kompetencji i organów poddanych jego kontroli.
Jednym z takich pism, mających charakter wyjaśniający, miało pismo organu z dnia [...] maja 2017 r. Ponowiony wniosek strony dotyczył wskazania jej środków prawnych, jakie w świetle udzielonej odpowiedzi przysługują stronie, oczekując tym samym porady prawnej w zakresie podnoszonych przez nią wątpliwości co do poprawności działania innych podmiotów, co pozwala to pismo zakwalifikować jako ogólną skargę, o której mowa w art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm. – obecnie t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 – dalej jako k.p.a.). Nie odnosiło się ono do konkretnej sprawy administracyjnej, lecz do pisma, które wydane zostało w trybie art. 238 § k.p.a. Nie stanowiło ono również wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie indywidualnej, co obligowałoby organ do wszczęcia w tym zakresie odrębnego postępowania administracyjnego podlegającego załatwieniu w drodze decyzji (art. 233 k.p.a.).
Nie odnosi się wprost do sprawy zakończonej decyzją ostateczną ani też żadnego konkretnego postępowania administracyjnego będącego w toku, co wyklucza zastosowanie w odniesieniu do niego art. 234 i art. 235 k.p.a. Jest zatem podaniem podlegającym załatwieniu czynnością materialno – techniczną pozbawioną charakteru władczego rozstrzygnięcia, a mającą charakter jedynie wyjaśniający. W zaskarżonym piśmie organ wyjaśnił stronie, iż juz w sposób wyczerpujący udzielił jej wyjaśnień pismem z dnia [...] maja 2017 r. Podobnie zatem odpowiedź organu kwalifikować należy jako odpowiedź udzieloną stronie w trybie art. 238 § 1 k.p.a.
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg w rozumieniu Działu VIII k.p.a., ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a wnioski, o których mowa w Dziale VIII k.p.a. nie zostały wymienione w art. 3 § 2 tej ustawy.
Oczywistym jest, że informacja o załatwieniu (wyjaśnienie) złożonego przez stronę pisma (skargi) nie jest żadnym z aktów wymienionych w przywołanym wcześniej art. 3 § 2 pkt 1-9 oraz w § 2a ustawy z dnia 31 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369). Nie odnosi się do praw i obowiązków strony, w taki sposób, że może kształtować jej sytuację prawą. Skargi określone w art. 227 k.p.a. nie mogą mieć bezpośredniej skuteczności procesowej w zakresie władczego rozstrzygania przez organ o prawach i obowiązkach stron postępowania. Oznacza to, że zaskarżone nią pismo nie mieści się w zakresie kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych.
Skoro zatem przedmiotowa skarga nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, to skargę tę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.