Uzasadnienie
M.K. i W.K. wnieśli skargę na postanowienie Burmistrza z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] wszczynające postępowanie rozgraniczeniowe nieruchomości położonej w [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], sąsiadującej z działkami o nr [...]. Postępowanie zostało wszczęte na wniosek Starosty Powiatowego, miało na celu ustalenie granic i utrwalenie punktów granicznych pomiędzy nieruchomością stanowiącą współwłasność ułamkową M. i W.K. oraz J.M. i M.S. a nieruchomością stanowiącą współwłasność łączną M. i W.K., a także rozstrzygnięcie powstałego sporu granicznego.
W złożonej skardze oraz w pismach wniesionych do Sądu w dniach 8 marca 2005 r., 9 marca 2005 r. i 28 czerwca 2005 r. skarżący opisali szczegółowo genezę i przebieg sporu granicznego z sąsiadami oraz czynności podejmowane w sprawie przez przedstawicieli Burmistrza. Ponadto zawarli w pismach ogólnikowe wnioski o interwencję Sądu w ich sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na takie postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Kognicji sądu administracyjnego podlegają również postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 cyt. ustawy). Natomiast spośród działań administracji publicznej, które nie są podejmowane w sformalizowanych postępowaniach (jurysdykcyjnym, egzekucyjnym zabezpieczającym) zakresem kognicji sądów administracyjnych objęte są jedynie takie formy działania, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., tj. czynności z zakresu administracji publicznej inne niż decyzje i postanowienia, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Zasadą jest zatem, że na postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego przysługuje skarga do sądu administracyjnego wówczas, gdy postanowienia te są zaskarżalne w drodze zażalenia do organu drugiej instancji. Tymczasem w niniejszej sprawie, zaskarżone postanowienie Burmistrza zostało wydane na podstawie art. 29 i art. 30 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.). Stosownie zaś do treści przepisu art. 30 ust. 4 wskazanej powyżej ustawy, na postanowienie o wszczęciu postępowania o rozgraniczenie nieruchomości nie służy zażalenie. Nie może budzić również najmniejszych wątpliwości fakt, iż zaskarżone postanowienie nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, ani postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Reasumując, postanowienie o wszczęciu postępowania o rozgraniczenie nieruchomości nie jest zaskarżalne zażaleniem ani też ujęte w katalogu innych postanowień podlegających kontroli sądowoadministracyjnej (art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a). W efekcie należy stwierdzić, iż nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. W tej sytuacji aktualizuje się norma zawarta w przepisie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl której sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Już tylko na marginesie warto wskazać, iż pomimo odrzucenia skargi w niniejszej sprawie, skarżący nie są pozbawieni możliwości obrony swych praw w toczącym się postępowaniu administracyjnym. Mając status strony, mogą brać aktywny udział w toczącym się postępowaniu, a w przypadku gdy skarżący będą niezadowoleni z ustalenia przebiegu granicy w drodze decyzji mogą żądać, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji w tej sprawie, przekazania spraw)' sądowi powszechnemu (art. 33 ust. 3 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne).
Mając powyższe okoliczności na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.