Uzasadnienie
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] października 2023 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii, powołując się na dyspozycję art. 20 § 1 pkt 4, art. 64a, art. 119 § 1, art. 121 § 1 oraz art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 479 ze zm., dalej u.p.e.a.), nałożył na J.B. grzywnę w wysokości 1.000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] października 2023 r.
Pismem z dnia [...] października 2023 r., doprecyzowanym pismem z dnia [...] listopada 2023 r., J.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na ww. postanowienie Powiatowego Lekarza Weterynarii.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie, zwracając uwagę na fakt niewyczerpania przez J.B. służących mu w postępowaniu egzekucyjnym środków zaskarżenia ww. postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie Powiatowy Lekarz Weterynarii, działając na mocy art. 20 § 1 pkt 4 u.p.e.a. jako organ egzekucyjny w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym, nałożył na skarżącego na podstawie art. 122 § 1 u.p.e.a. grzywnę w celu przymuszenia w drodze postanowienia, od którego - w myśl art. 122 § 3 in fine u.p.e.a. - służyło zobowiązanemu prawo do wniesienia zażalenia. Zażalenie to, stosownie do art. 17 § 1 in fine u.p.e.a., wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. Dopiero postanowienie organu odwoławczego wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny, może być - stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. -zaskarżone w terminie 30 dni od daty jego doręczenia do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Mając na względzie, iż skarżone postanowienie z dnia [...] października 2023 r. zostało wydane przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w pierwszej instancji, stwierdzić należy, iż przed wniesieniem do Sądu skargi J.B. winien skorzystać z przysługującego mu środka zaskarżenia w egzekucyjnym toku instancji, czyli zażalenia do Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii. Zaznaczyć trzeba, iż wymienione postanowienie zawierało pouczenie o trybie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia.
Wobec niezłożenia przez stronę zażalenia uznać należało, iż J.B. nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 p.p.s.a., co czyni złożoną przez niego skargę przedwczesną i tym samym niedopuszczalną.
W konsekwencji powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt 2 sentencji postanowienia).