Uzasadnienie
W dniu [...] lutego 2005r. Rada Miasta podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie wyznaczenia podmiotów, w których wykonywana jest kara ograniczenia wolności oraz praca społecznie użyteczna. Uchwała ta została podjęta na podstawie art. 18 ust.2 pkt 15 ustawy z 08 marca 1990r. o samorządzie gminnym oraz w związku § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 23 marca 2004r. w sprawie podmiotów, w których jest wykonywana kara ograniczenia wolności oraz praca społecznie użyteczna.
W § 1 uchwały wyznaczono na terenie gminy podmioty obowiązane do przyjęcia skazanych w celu wykonania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne oraz pracy społecznie użytecznej orzeczonej w zamian nieściągalnej grzywny. Jako jeden z podmiotów wyznaczono Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Spółka z o.o.. Wykonanie uchwały powierzono Burmistrzowi Miasta i Gminy.
W dniu[...] maja 2005r. Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej sp. z o.o. pismem do Urzędu Miasta wskazało, że Gmina posiadająca 85% udziałów w Przedsiębiorstwie, nie jest organem założycielskim w rozumieniu § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie podmiotów, w których jest wykonywana kara ograniczenia wolności oraz praca społecznie użyteczna. Wskazano również, że istotą podmiotu gospodarczego jest wypracowywanie zysku, natomiast Spółka w przypadku przyjęcia osób kierowanych przez Sąd do odbycia kary ograniczenia wolności, ponosi koszty które w znacznym stopniu przekraczają wypracowane przez skazanych środki. Sytuacja w której koszty poniesione przez spółkę związane z przyjęciem osób kierowanych do odbycia kary pozbawienia wolności bez zrekompensowania ich przez Radę Miasta – narusza interes skarżącego. Z tego też względu wezwano do usunięcia naruszenia poprzez zmianę uchwały i nie wyznaczanie spółki jako podmiotu w którym odbywana ma być kara pozbawienia wolności.
Na powyższe pismo Burmistrz Miasta udzielił odpowiedzi pismem z dnia [...] czerwca 2005r. nr [...], w którym wskazał, że Gmina posiada 85 % udziałów w spółce i jest organem założycielskim – co wynika z aktu notarialnego repertorium A nr [...]. W odniesieniu do zarzutów związanych z ponoszeniem kosztów przez spółkę związanymi z koniecznością przyjęcia osób skierowanych do odbycia kary pozbawienia wolności wskazano, że są one niewspółmierne do efektu pracy i korzyści zarówno dla spółki jak i miasta. Wskazano, że umiejętne wykorzystanie osób skierowanych do odbycia kary pozbawienia wolności jest wskazane i uzasadnione. Z tego tez względu zdaniem Burmistrza uchwała Rady Miejskiej nie narusza interesu spółki i nie ma potrzeby dokonania zmian w uchwale.
Dnia [...] lipca 2005r. (data nadania) Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej sp. z o.o. złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. W skardze wniesiono o uchylenie uchwały nr [...] Rady Miasta z [...] lutego 2005r. w sprawie wyznaczenia podmiotów, w których wykonywana jest kara ograniczenia wolności oraz praca społecznie użyteczna, w części wyznaczającej skarżącego jako podmiot obowiązany do przyjęcia skazanych w celu wykonana dozorowanej pracy na cele społeczne oraz pracy społecznie użytecznej orzeczonej w zamian nieściągalnej grzywny – tj. § 1 pkt 1 uchwały oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu wskazano, że spółka działa w oparciu o przepisy Kodeksu spółek handlowych i nie posiada organu założycielskiego. Z tego względu Rada Miejska - zdaniem skarżącego - nie mogła bez zgody Przedsiębiorstwa nałożyć obowiązku przyjmowana skazanych do odbycia kary ograniczenia wolności oraz pracy społecznie użytecznej.
Burmistrz Miasta w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że organem założycielskim dla skarżącego jest Gmina, a Wojewoda jako organ nadzoru nie znalazł podstaw do uchylenia kwestionowanej uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Sąd przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy zobowiązany jest do badania czy zostały spełnione przesłanki dopuszczalności wniesienia skargi.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142 poz.1591 z póz. zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy można wnieść po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to skierować należy do organu, który wydał kwestionowaną uchwałą.
Na podstawie art. 133 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga sprawę na podstawie akt sprawy.
Z akt sprawy wynika, że skarżący w piśmie skierowanym do Urzędu Miasta zawarł wezwanie do "usunięcia naruszenia poprzez zmianę uchwały i nie wyznaczanie spółki jako podmiotu, w którym odbywana ma być kara ograniczenia wolności". Odpowiedzi na pismo udzielił Burmistrz Miasta. Organem który wydał skarżoną uchwałę była Rada Miasta. Z akt sprawy przedłożonych do Sądu brak jest dokumentów z których wynikałoby, że skarżący wezwanie o usunięcie naruszenia prawa złożył Radzie Miasta i Gminy. Brak jest również podstaw do przyjęcia, iż pismo z dnia 19 maja 2005r. zostało potraktowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa określone w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i przekazane Radzie Miasta - jako organowi właściwemu. Brak jest również podstaw do przyjęcia, że do udzielenia odpowiedzi na wezwanie o usunięcie naruszenia prawa z dnia 10 czerwca 2005r. został przez Radę Miasta i Gminy upoważniony Burmistrz Miasta. Z tego też względu złożenie pisma skierowanego do Urzędu Miasta z dnia [...] maja 2005r. nie można uznać za zachowanie trybu określonego w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Z uwagi, że nie został wyczerpany tryb postępowania administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. nie miał podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 zdanie pierwsze ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę odrzucił.