Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 września 2008 r. M.A. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 15 lipca 2005 r. II SA/Go 13/05.
11 grudnia 2008 r. do sądu wpłynął wniosek M.A. o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że z tytułu renty i dodatkowego zatrudnienia osiąga dochód w kwocie 1.723,62 zł (netto). Jego żona jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wraz ze skarżącym i jego żoną zamieszkuje dwójka dorosłych dzieci. M.A. przedstawił wysokość ponoszonych wydatków związanych z eksploatacją mieszkania (czynsz - 504 zł, energia - 83,88 zł, abonament telefoniczny- 98 zł i inne). Skarżący oświadczył, że na zakup żywności, odzieży pozostaje kwota 517,14 zł.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. -dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.) prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Wniosek o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie mógł zostać uwzględniony, już z tej tylko przyczyny, że M.A. z mocy ustawy jest zwolniony od obowiązku uiszczenia tychże kosztów (art. 239 pkt 1 c p.p.s.a.). Dlatego też należało odmówić prawa pomocy w tym zakresie.
Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Zasadą jest, iż prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów postępowania sądowego, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. W literaturze przedmiotu wskazuje się, iż prawo pomocy ma służyć najuboższym, to jest podmiotom, dla których konieczność ponoszenia kosztów związanych z postępowaniem sądowym oznaczałaby faktyczne ograniczenie lub pozbawienie prawa do sądu (zob. H.Knysiak-Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007, nr 4, s. 36-39).
Uzasadniony jest natomiast wniosek M.A. o ustanowienie pełnomocnika. Analiza sytuacji materialnej skarżącego prowadzi do wniosku, że znajduje się on w trudnej sytuacji materialnej. Łączny dochód rodziny skarżącego wynosi 1.723,62 zł (netto), zaś miesięczny koszt utrzymania mieszkania, zakupu leków to około 1.200 zł. Na zakup żywności, odzieży pozostaje około 500 zł. Zważyć również trzeba, że M.A. jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. W sprawie nie występują racjonalne przesłanki mogące podważyć wiarygodność oświadczenia skarżącego odnośnie ponoszonych wydatków czy braku majątku i oszczędności.
Reasumując należy stwierdzić, że wniosek M.A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika jest uzasadniony.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.