Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2014r. J.K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013r., którą organ nakazał A.D. rozbiórkę obiektu budowlanego – drewnianego obiektu gospodarczego o wymiarach 6,50 x 3,70 m (wysokość 4,33 m) usytuowanego na działce nr [...].
W tej samej skardze zawarła zarzuty dotyczące sposobu działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 stycznia 2014r. skarżąca została wezwana do sprecyzowania skargi w terminie 7 dni poprzez wskazanie, czy przedmiotem skargi jest wyłącznie wskazana wyżej decyzja WINB czy też dodatkowo bezczynność lub przewlekłość działania organu lub organów administracji publicznej, w szczególności WINB bądź PINB, pod rygorem przyjęcia, że skarży wyłącznie decyzję WINB z dnia [...] grudnia 2013r.
W odpowiedzi z dnia [...] lutego 2014r. J.K. podała, że oprócz w/w decyzji WINB przedmiotem jej skargi jest również bezczynność WINB w przedmiocie samowoli budowlanej oraz przewlekłość postępowania PINB w tym samym przedmiocie.
Zarządzeniem Sędziego z dnia 20 lutego 2014r., na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), skarga J.K. została rozdzielona, wskutek czego przedmiotem niniejszego postępowania, prowadzonego pod sygnaturą akt II SA/Go 71/14, jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
Na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2014r. skarżąca podała, że jej zdaniem decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu gospodarczego, nazywanego wcześniej wiatą, jest prawidłowa, bo obiekt ten powinien zostać rozebrany przez uczestnika postępowania jako postawiony samowolnie i, w przekonaniu skarżącej, częściowo na jej działce. Nadto, pouczona przez Sąd o skutkach rozdzielenia jej skarg, oświadczyła, że cofa skargę na decyzję WINB z dnia [...] grudnia 2013r., bowiem rozumie, że zarzuty dotyczące bezczynności tego organu i przewlekłości postępowania PINB podnosić może w skargach na bezczynność i przewlekłość.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 wskazanej ustawy skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159).
Skarżąca J.K. cofnęła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2014r. po pouczeniu jej przez Sąd o skutkach rozdzielenia jej skarg. Oświadczyła, że rozumie, iż zarzuty dotyczące bezczynności WINB oraz przewlekłości postępowania PINB może podnosić w skargach na bezczynność i przewlekłość. Nadto, na pytanie Sądu podała, że jej zdaniem decyzja nakazująca A.D. rozbiórkę obiektu budowlanego – drewnianego obiektu gospodarczego o wymiarach 6,50 x 3,70 m (wysokość 4,33 m) usytuowanego na działce nr [...] jest prawidłowa, ponieważ obiekt ten powinien zostać rozebrany, jako postawiony samowolnie i, w przekonaniu skarżącej, częściowo na jej działce.
Sąd orzekający w niniejszym składzie, po analizie akt sprawy oraz złożonego przez skarżącą oświadczenia stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Tym samym związany cofnięciem skargi, postępowanie sądowe postanowił umorzyć. Sąd stwierdził, że w sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo, iż cofnięcie skargi służyć ma obejściu prawa.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 postanowienia. O zwrocie skarżącej wpisu sądowego w kwocie 500 zł (pkt 2) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.