Uzasadnienie
Wyrokiem z 26 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Go 722/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim na rozprawie oddalił skargę U.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2022 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dokonania rozbiórki przyłącza gazowego.
Pismem z [...] sierpnia 2023 r. skarżąca wraz z wnioskiem o sporządzenie na piśmie i doręczenia uzasadnienia ww. wyroku złożyła również wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia. Uzasadniając wniosek podała, że od 16 lipca do 13 sierpnia 2023 r. przebywała poza miejscem zamieszkania w uzdrowisku rehabilitacyjnym "R". Wyjaśniła również, że z uwagi na stan zdrowia i specyfikę zabiegów z przyczyn od siebie niezawinionych nie mogła złożyć przedmiotowego wniosku w wymaganym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 141 § 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2023 r., poz. 1634, dalej jako p.p.s.a.), w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W niniejszej sprawie, ogłoszenie wyroku nastąpiło na rozprawie w dniu 26 lipca 2023 r., a zatem siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, liczony kalendarzowo upłynął z dniem 2 sierpnia 2023 r. W podanym terminie, skarżąca nie złożyła jednak przedmiotowego wniosku, lecz dokonała tego dopiero pismem nadanym 18 sierpnia 2023 r.
Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W świetle powyższych przepisów podstawowymi przesłankami warunkującymi przywrócenie terminu jest - po pierwsze - złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, po drugie - uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego, co oznacza, że strona, która uchybiła terminowi powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i niemożliwa do przezwyciężenia, a po trzecie - równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu - dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie.
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca dokonała uchybionej czynności czyli złożyła wniosek o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Dokonała również tej czynności w terminie, albowiem w uzdrowisku rehabilitacyjnym przebywała w okresie od 16 lipca do 13 sierpnia 2023 r. Zatem należy przyjąć, iż przyczyna uchybienia terminowi ustała w dniu 13 sierpnia 2023 r., albowiem zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego termin siedmiu dni do wniesienia pisma liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od czasu dowiedzenia się o tym (por. komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek; Zakamycze 2005, s. 217, postanowienie NSA z 6 grudnia 2007 r., sygn. akt II GZ 186/07, CBOSA).
Wobec tego termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 26 lipca 2023 r. rozpoczął swój bieg dnia następnego po dniu, w którym ustała przyczyna uchybienia (zakończenie pobytu w uzdrowisku, tj. 13 sierpnia 2023 r.) i upłynął z dniem 21 sierpnia 2023 r. Skarżąca składając przedmiotowy wniosek 18 sierpnia 2023 r. złożyła go zatem w terminie.
Odnosząc się natomiast do merytorycznej oceny wniosku należy wyjaśnić, iż przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04, CBOSA). Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu.
W przeciwnym razie strona powinna zadbać z wyprzedzeniem o swoją sprawę (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1231/08, CBOSA). Ani podeszły wiek, ani stan zdrowia nie stanowią przesłanek wykluczających istnienia winy (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 479/07, CBOSA).
W okolicznościach sprawy takiego braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie wykazano.
W niniejszej sprawie, pismem z [...] czerwca 2023 r. skarżąca została zawiadomiona o terminie rozprawy, którą wyznaczono na dzień 26 lipca 2023 r. Tym samym pismem skarżąca została pouczona o sposobie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia w sprawach, w których skargę oddalono oraz że zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku stanowi warunek zaskarżenia orzeczenia sądu I instancji. W ocenie Sądu nie było przeszkód, aby w terminie otwartym do złożenia wniosku skarżąca wystąpiła o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W sytuacji, w której strona z wiadomych dla siebie i trudnych do przezwyciężenia przyczyn nie stawia się w sądzie na rozprawie, powinna jednak dołożyć starań, aby skontaktować się z sądem i ustalić, czy i ewentualnie jak jej sprawa została zakończona. Informację taką można uzyskać również telefonicznie.
Ponadto co najmniej lekkomyślnie postępuje osoba, która mając świadomość uczestnictwa w postępowaniu sądowym jako strona, a jednocześnie korzystając z długotrwałego wyjazdu sanatoryjnego w tym samym czasie, nie informuje np. sądu o kierowaniu korespondencji na adres pobytu. Ponadto skarżąca miała możliwość uczulić domowników na konieczność informowania o korespondencji sądowej. Jak bowiem wynika z akt sprawy (k. 146 i 167) korespondencję sądową odbierali dorośli domownicy skarżącej. Oceniając zachowanie skarżącej i biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, nie można uznać, że w niniejszej sprawie wystąpiła przeszkoda, której skarżąca nie mogła w żaden sposób usunąć, ani której nie mogła zapobiec. Okoliczności przedstawione przez skarżącą nie uprawdopodabniają braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Z tych też względów orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.