Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. skarżący N.H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], którym organ odmówił zawieszenia postępowania w sprawie budowy na działce nr [...] wymienionych w tym postanowieniu obiektów budowalnych.
W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia PINB, albowiem odmowa zawieszenia postępowania do czasu uchwalenia nowego planu zagospodarowania przestrzennego spowoduje kontynuowanie postępowania i wydanie przez PINB nakazów rozbiórki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – określanej dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.
Przedmiotem wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu aktu, jeżeli nie ma on przedmiotu wykonania (ogółu praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja unormowana w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., II SA/Gd 395/05, Lex nr 220325).
W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie postanowienia organu
I instancji – PINB odmawiające zawieszenia postępowania. Postanowienie to ma charakter stricte procesowy, nie nakłada na stronę żadnych nowych obowiązków, czyli nie wywołuje bezpośrednich skutków w sferze jej praw czy obowiązków. Postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie wywołuje żadnych zmian w rzeczywistości. Wobec tego, instytucja wstrzymania wykonania nie może znaleźć do niego zastosowania. Co więcej, wniosek o wstrzymanie wykonania takiego aktu jest wręcz nielogiczny, powstaje bowiem retoryczne pytanie, jaki byłby efekt ewentualnego uwzględnienia wniosku. Wszak wstrzymanie wykonania postanowienia odmawiającego zawieszenia postępowania nie spowoduje skutku w postaci zawieszenia.
Skoro zaskarżone postanowienie ze swej istoty nie podlega wykonaniu, a jego istnienie w obrocie prawnym nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, przez co nie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.