Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze udzieliło wyjaśnień w zakresie znaczenia kierowanej wcześniej do strony korespondencji, a uczyniło to w odpowiedzi na pismo D.B. z dnia [...] czerwca 2017 r. którym zwróciła się o wskazanie organu, który sprawuje kontrolę nad działalnością Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej i może udzielić jej stosownych pouczeń. Strona podkreśliła w swoim podaniu nieskuteczność wnoszonych podań, w tym brak realizacji przez organy będące ich adresatem jej żądań w zakresie udzielenia pomocy i kierowanie do niej pism, które nie stanowią załatwienia jej spraw, co pozwala to pismo zakwalifikować jako skargę, o której mowa w art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm. – obecnie t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 – dalej jako k.p.a.) i jest jednym z elementów prowadzonej ze skarżącą wymiany korespondencji, poza zakresem konkretnego postępowania administracyjnego.
Nie odnosi się ono do żadnej konkretnej sprawy administracyjnej, lecz do pisma, które wydane zostało w trybie art. 238 § k.p.a. Nie stanowił ono również wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie indywidualnej, co obligowałoby organ do wszczęcia w tym zakresie odrębnego postępowania administracyjnego (art. 233 k.p.a.). Nie odnosi się wprost do sprawy zakończonej decyzją ostateczną ani też żadnego konkretnego postępowania administracyjnego będącego w toku, co wyklucza zastosowanie w odniesieniu do niego art. 234 i art. 235 k.p.a. Jest zatem podaniem podlegające załatwieniu czynnością materialno – techniczną pozbawioną charakteru władczego rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a mającą charakter jedynie wyjaśniający.
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg w rozumieniu Działu VIII k.p.a., ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a wnioski, o których mowa w Dziale VIII k.p.a. nie zostały wymienione w art. 3 § 2 tej ustawy.
Oczywistym jest, że informacja o załatwieniu (wyjaśnienie) złożonego przez stronę pisma (skargi) nie jest żadnym z aktów wymienionych w przywołanym wcześniej art. 3 § 2 pkt 1-9 oraz w § 2a p.p.s.a. Nie odnosi się do praw i obowiązków strony, w taki sposób, że może kształtować jej sytuację prawą. Skargi określone w art. 227 k.p.a. nie mogą mieć bezpośredniej skuteczności procesowej w zakresie władczego rozstrzygania przez organ o prawach i obowiązkach stron postępowania. Oznacza to, że nie mieści się ona w zakresie kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych.
Skoro zatem przedmiotowa skarga nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, to skargę tę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.