Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę B.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. W sprawie zakończonej powyższym wyrokiem skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, ustanowionego na zasadzie prawa pomocy – radcę prawnego L.R..
Po zapoznaniu się z aktami sprawy oraz treścią uzasadnienia wyroku radca prawny L.R. sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu wskazując jednocześnie, że nie zostały one opłacone w całości ani w części. Oświadczył również, że odpis sporządzonej przez siebie opinii doręczył skarżącemu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek pełnomocnika skarżącego zasługiwał na uwzględnienie.
Wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej w skrócie p.p.s.a.
Stosownie do przepisu § 14 ust. 2 pkt 2 b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) stawki minimalne wynagrodzenia radcy prawnego za udział w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują m.in. stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej równa jest 50% stawki minimalnej, wynoszącej zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 c) wskazanego wyżej rozporządzenia 240 zł. Wynagrodzenie radcy prawnego z tego tytułu wynosi zatem 120 zł, przy czym kwotę tę, zgodnie z § 2 ust. 3 wskazanego wyżej rozporządzenia, należy podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.