Uzasadnienie
W dniu [...] lutego 2006 r. Wojewoda, powołując się na art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. 2004, Nr 92 poz. 880 w wersji z dnia wydania rozporządzenia, obecnie t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 627 ze zm.), wydał Rozporządzenie Nr [...] o zmianie rozporządzenia nr [...] Wojewody z dnia [...] czerwca 2002 r. w sprawie utworzenia Parku Krajobrazowego [...]. Rozporządzenie to zostało ogłoszone w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia 19 listopada 2004r. (nr 91 poz. 1357) i weszło w życie z dniem 4 grudnia 2004 r. Zmiana dotyczyła § 1 ust. 2 pierwotnego rozporządzenia i polegała na modyfikacji dotychczasowych i wprowadzeniu nowych zakazów obowiązujących na terenie parku.
Pismem z dnia [...] lipca 2016r. Prokurator Okręgowy wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na powyższe rozporządzenie zarzucając mu istotne naruszenie przepisu art. 16 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody, polegające na braku uzgodnienia projektu rozporządzenia z właściwymi radami gmin oraz naruszenie art. 16 ust., 3 i 4 ustawy o ochronie przyrody w zw. z § 34 Zasad Techniki Prawodawczej. Na tych podstawach skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że z treści art. 16 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody wynika obowiązek Wojewody uzgodnienia z właściwymi miejscowo radami gminy projektu rozporządzenia m.in. w sprawie utworzenia parku krajobrazowego. W ocenie Prokuratora w przepisie tym ustawodawca wyraźnie wskazuje, że uzgodnieniom podlega projekt rozporządzenia, a więc całe rozporządzanie, ze wszystkimi ustaleniami w nim zawartymi, które mogą zostać zapisane z mocy art. 16 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody.
W ocenie Prokuratora także każda zmiana rozporządzenia, także dotycząca zakazów obowiązujących na terenie parku wymaga wskazanych uzgodnień. Inna wykładnia przepisu art. 16 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody mogłaby prowadzić do obejścia prawa.
Prokurator podał, iż jak wynika z uzyskanych informacji od właściwych rad, projekt rozporządzenia Wojewody nr [...] nie został uzgodniony z właściwymi miejscowo radami gmin [...].
Skarżący podniósł również, że od dnia 1 sierpnia 2009 r. organem właściwym do wydawania lub zmiany rozporządzenia w tym przedmiocie jest Sejmik Województwa.
W odpowiedzi na skargę Sejmik Województwa potwierdził, że zgodnie z ustawą z dnia 23 stycznia 2009 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w organizacji i podziale zadań administracji publicznej w województwie (Dz. U. z 2009 r., Nr 92, poz. 753 ze zm.) realizacja zadań wynikających z art. 16 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody z dniem 1 sierpnia 2009 roku należy do kompetencji Sejmiku Województwa. Stosownie do przepisu art. 26 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. wojewodowie zobowiązani byli do przekazania organom przejmującym zadania i kompetencje, dokumentacji związanej wyłącznie z toczącymi się postępowaniami sądowymi i administracyjnymi, co też uczyniono. Nie przekazano żadnych dokumentów dotyczących wydanych rozporządzeń oraz spraw zakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r.
W związku z powyższym Sejmik Województwa nie dysponuje dokumentacją dotyczącą powołania przez Wojewodę wspomnianego wyżej rozporządzenia. Ponadto Sejmik Województwa podał, iż dokonał analizy przekazanych przez Prokuraturę dokumentów oraz zarzutów i uzasadnienia wniesionej skargi przy uwzględnieniu aktualnego orzecznictwa i uznał skargę za zasadną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę legalności działalności administracji publicznej. Zgodnie natomiast z art. 3 § 1 w zw. z § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) zakres kontroli administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego.
Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż na skutek nowelizacji ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody dokonanej na mocy art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w organizacji i podziale zadań administracji publicznej w województwie (Dz. U. z 2009 r. Nr 92, poz. 753) organem właściwym do występowania w niniejszym postępowaniu w roli organu administracji jest Sejmik Województwa.
Odnosząc się zaś do meritum sprawy wskazać należy, że również w ocenie Sądu zaskarżone rozporządzenie Wojewody nr [...] z dnia [...] listopada 2004 r. wydane zostało z istotnym naruszeniem prawa uzasadniającym uwzględnienie wniesionej skargi i stwierdzenie jego nieważności w całości.
Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody park krajobrazowy obejmuje obszar chroniony ze względu na wartości przyrodnicze, historyczne i kulturowe oraz walory krajobrazowe w celu zachowania, popularyzacji tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju (ust. 1).
Utworzenie parku krajobrazowego lub powiększenie jego obszaru następuje w drodze rozporządzenia wojewody, które określa jego nazwę, obszar, przebieg granicy i otulinę, jeżeli została wyznaczona, szczególne cele ochrony oraz zakazy właściwe dla danego parku krajobrazowego lub jego części wybrane spośród zakazów, o których mowa wart. 17 ust. 1 ustawy, wynikające z potrzeb jego ochrony (ust. 3). Projekt rozporządzenia w sprawie utworzenia, zmiany granic lub likwidacji parku krajobrazowego wymaga uzgodnienia z właściwą miejscowo radą gminy (ust. 4).
Sąd podziela pogląd skarżącego Prokuratora, że nawet w przypadku gdy rozporządzeniem tym nie zmienia się granic parku krajobrazowego, a zmianie podlegają inne ustalenia dotyczące tego terenu (nowe zakazy właściwe dla parku krajobrazowego), wymaga ono uzgodnień z właściwymi radami gmin. W przeciwnym wypadku wojewoda zmieniając takie rozporządzenie mógłby w sposób dowolny bez konieczności uzgodnień wprowadzić kolejne zakazy, które wymagają uzgodnienia z radami gmin (por. wyrok WSA w Gorzowie z dnia 24 czerwca 2015 r., II SA/Go 282/15)
Bezsporne i wykazane dokumentami jest to, że projekt zaskarżonego rozporządzenia Wojewody nie został uzgodniony z właściwymi miejscowo radami gmin. Stanowiło to zatem istotne naruszenie procedury uzgodnień określonej w art. 16 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody, uzasadniające stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia.
Mając na względzie powyższe, Sąd – działając na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.