Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2014r. nr [...] Prezydent Miasta stwierdził wygaśnięcie z dniem [...] lutego 2014r. zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych: Nr [...] z dnia [...] czerwca 2012r. na sprzedaż napojów zawierających do 4,5% zawartości alkoholu oraz piwa, Nr [...] z dnia [...] czerwca 2012r. na sprzedaż napojów zawierających od 4,5% do 18% zawartości alkoholu, z wyjątkiem piwa, Nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. na sprzedaż napojów zawierających powyżej 18% zawartości alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży ul. [...] wydanych M.G..
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną przez M.G. decyzję organu I instancji i w pkt 2 stwierdziło wygaśnięcie z dniem [...] stycznia 2014 r. zezwolenia alkoholowego Nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. na sprzedaż napojów zawierających do 4,5% zawartości alkoholu oraz piwa, Nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. na sprzedaż napojów zawierających od 4,5% do 18% zawartości alkoholu, z wyjątkiem piwa, Nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. na sprzedaż napojów zawierających powyżej 18% zawartości alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży ul. [...] wydanych M.G..
W dniu 16 września 2014 r. M.G. reprezentowana przez pełnomocnika adw. K.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na w/w decyzję.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 października 2014 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł – stosownie do treści § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z tego samego dnia pełnomocnik skarżącej wezwany został do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie oryginału lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia oraz wezwanie zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 października 2014 r. (k. 14 akt). W wyznaczonym terminie pełnomocnik nie złożył wymaganego dokumentu pełnomocnictwa oraz nie został też uiszczony wpis sądowy od skargi.
W dniu 24 listopada 2014 r. sędzia sprawozdawca wydał zarządzenie, w którym w związku z ustaleniem, iż w aktach administracyjnych sprawy (k.7) znajduje się potwierdzona za zgodność z oryginałem kserokopia pełnomocnictwa udzielonego adw. K.K. przez M.G. do reprezentowania przed wszystkimi sądami w tym administracyjnymi, uznał, iż pełnomocnik adw. K.K. został prawidłowo umocowany przez skarżącą do jej reprezentowania przed tutejszym Sądem. W związku z powyższym sędzia sprawozdawca w pkt 2 zarządzenia uchylił pkt I zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 października 2014 r. dotyczący wezwania pełnomocnika do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić z uwagi na brak uiszczonego wpisu sądowego od skargi.
Zgodnie z treścią art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z powyższym, zarządzeniem z dnia 24 października 2014 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, wskazując jednocześnie na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego skutecznie został doręczony pełnomocnikowi skarżącego (przesyłkę odebrała osoba uprawniona do odbioru przesyłki – adw. M.L.) w dniu 29 października 2014 r., a zatem termin, w którym był on zobligowany do dokonania nałożonego na niego obowiązku upłynął w dniu 5 grudnia 2014 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu wpis od skargi nie został uiszczony.
Wobec powyższego zgodnie z treścią art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.
Na marginesie dodać należy, iż pełnomocnik skarżącej poza wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wezwany został dodatkowo na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 października 2014 r. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Powyższy brak pomimo upływu terminu (także 5 grudnia 2014 r.) nie został usunięty. Sąd w wyniku przeprowadzenia analizy akt sprawy, w tym akt administracyjnych ustalił, iż w aktach administracyjnych sprawy (k.7) znajduje się potwierdzona za zgodność z oryginałem kserokopia pełnomocnictwa udzielonego adw. K.K. przez M.G. do reprezentowania przed wszystkimi sądami w tym administracyjnymi.
Wskazać należy, iż orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje, iż nieuzasadnione jest żądanie przez Sąd złożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym jeżeli w aktach administracyjnych sprawy znajduje się pełnomocnictwo, z którego wynika, iż pełnomocnictwo obejmuje również upoważnienie do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi (por. postanowienie z dnia 12 czerwca 2014 r., I OSK 1190/14, postanowienie z dnia 24 czerwca 2014 r., II OSK 1636/14). Zdaniem NSA żądanie złożenia pełnomocnictwa stanowiłoby w takiej sytuacji nadmierny formalizm i nie znajdywałoby uzasadnienia w wykładni celowościowej i systemowej art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż pełnomocnik adw. K.K. został prawidłowo umocowany przez skarżącą do jej reprezentowania przed tutejszym Sądem, w związku z czym sędzia sprawozdawca w pkt 2 zarządzenia z dnia 24 listopada uchylił pkt I zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 października 2014 r. dotyczący wezwania pełnomocnika do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa.