Uzasadnienie
D.B. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Wnosząc skargę skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. przyznał skarżącej prawo pomocy ustanawiając radcę prawnego. Na podstawie tego orzeczenia Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła na pełnomocnika skarżącej radcę prawnego R.K., któremu skarżąca udzieliła pełnomocnictwa.
Wyrokiem z dnia 26 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę D.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Od powyższego wyroku pełnomocnik skarżącej sporządził i wniósł skargę kasacyjną. Zawarł w niej wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2009 r., sygn. akt I OSK 676/09, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną D.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 26 lutego 2009 r. Z odpisu protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika, że pełnomocnik skarżącej nie stawił się na rozprawę.
Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zawierało rozstrzygnięcia w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek pełnomocnika skarżących zasługiwał na uwzględnienie.
Wyznaczony pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej w skrócie p.p.s.a. Do czynności podjętych w zakresie pomocy prawnej należy m.in. sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od orzeczenia sądu kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Stosownie do przepisu § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w § 14 pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, przy czym kwotę tę, zgodnie z § 2 ust. 3 wskazanego wyżej rozporządzenia, należy podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Jak wynika z odpisu protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, pełnomocnik skarżącej nie brał w niej udziału. Z tego względu pełnomocnikowi skarżącej przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, równe 50% stawki minimalnej określonej w § 14 pkt 1, co wynika z powołanego wyżej § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia. Za udzieloną pomoc prawną w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji pełnomocnik otrzymał wynagrodzenie w kwocie 240 zł.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. należało zasądzić na rzecz pełnomocnika, tytułem sporządzenia oraz wniesienia skargi kasacyjnej, kwotę 120 złotych, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Wypłata wynagrodzenia nastąpi po uprawomocnieniu się niniejszego orzeczenia.