Uzasadnienie
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim przez K.S. decyzją z dnia [...] sierpnia 2022 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy swoją decyzję z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...], stwierdzającą nieważność decyzji Wójta Gminy z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji Wójta Gminy z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku hali garażowej wraz z kanałem, infrastrukturą techniczną i oświetleniem na działkach nr [...] położonych w miejscowości [...].
W skardze K.S. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Kolegium wydanej w I instancji, tj. decyzji z dnia [...] listopada 2021 r., wskazując, iż zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a ponadto brak wstrzymania zaskarżonej decyzji może doprowadzić do powstania po stronie skarżącego szkody. Podał, iż hala garażowa wraz z kanałem i infrastrukturą techniczną, której dotyczy decyzja jest posadowiona na działce skarżącego w oparciu o decyzje, co do których SKO wydało decyzje stwierdzające nieważność zarówno pierwszej decyzji Wójta Gminy, jak i kolejnej zmieniającej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 – dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W tym zakresie wyjątek od ww. zasady ustanawia treść art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z powyższego przepisu wynika, że przedmiotem postanowienia o wstrzymaniu wykonania jest co do zasady akt zaskarżony do sądu administracyjnego. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. (in fine) rozszerza możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów na akty wydawane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych "w granicach tej samej sprawy". Dla ustalenia zakresu znaczenia sformułowania "w granicach tej samej sprawy" użytego w cytowanym wyżej przepisie, w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zwrot ten dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, a jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 138/12). W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że decyzja wydana przez Kolegium w I instancji należy – zarówno podmiotowo, jak i przedmiotowo – do "tej samej sprawy", a zatem dopuszczalne było złożenie wniosku o wstrzymanie jej wykonania.
Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, stanu zgodnego z treścią zaskarżonego aktu. Nie każdy akt można zakwalifikować do tak rozumianego wykonania. Przyjmuje się, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a więc będą to akty, mocą których dany podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i zostają na niego nałożone określone obowiązki, bądź też akty, na podstawie których jeden podmiot zostaje do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie NSA z 18 stycznia 2023 r., II OZ 797/22).
W niniejszej sprawie wnioskiem o udzielenie ochrony tymczasowej została objęta decyzja SKO z dnia [...] listopada 2021 r. stwierdzająca nieważność decyzji Wójta Gminy z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji Wójta Gminy z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla opisanej wyżej inwestycji.
W orzecznictwie przyjmuje się, że decyzja o stwierdzeniu nieważności innej decyzji administracyjnej, mimo że jest wykonalna, to jako taka nie posiada właściwego przedmiotu wykonania, albowiem skutkuje ona wyłącznie utratą bytu prawnego innej decyzji. Jeżeli z decyzji, której nieważność stwierdzono, wynikają dla strony określone uprawnienia, to decyzja wydana w przedmiocie stwierdzenia nieważności swoimi następstwami tychże uprawnień będzie stronę pozbawiała i w tym zakresie orzeczenie organu nadzoru może stanowić przedmiot zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z 28 października 2020 r., II OZ 878/20).
Jak wynika z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności konieczne jest spełnienie przynajmniej jednej ze wskazanych w nim przesłanek, przy czym ciężar wykazania ich istnienia spoczywa na stronie skarżącej. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie, że przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, należy rozumieć taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia (por. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04).
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie skarżący K.S. w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że wykonanie decyzji Kolegium z [...] listopada 2021 r. mogłoby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wskazanie na fakt, iż hala garażowa wraz z kanałem i infrastrukturą techniczną, której dotyczy zaskarżona decyzja jest posadowiona na działce skarżącego w oparciu o decyzje, co do których Kolegium wydało decyzje stwierdzające nieważność zarówno decyzji o warunkach zabudowy, jak i decyzji ją zmieniającej, nie jest wystarczające do pozytywnego rozpoznania przedmiotowego wniosku, natomiast w przypadku braku uzasadnienia wniosku, Sąd nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży bowiem obowiązek wykazania, iż w sprawie zostały spełnione przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Wobec powyższego, ze względu na charakter zaskarżonej decyzji, którą orzeczono o stwierdzeniu nieważności decyzji zmieniającej decyzję ustalającej warunki zabudowy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.